(  137  ) 
kracht  den  roem  der  Drie  Zustersteden  verkondigen, 
leverde  het  bewijs  dat  de  jaren  den  Meester  niets  van  zijn 
bevallige  zangerigheid,  niets  van  zijn  coloriet  badden 
ontnomen. 
Benoit's  grootere  composities  mogen  ons  zijne  werken 
van  minderen  omvang  niet  doen  vergeten.  Al  had  hij 
slechts  deze  laatste  gescbreven,  nog  zouden  zij  ruim- 
schoots  voldoende  zijn  om  den  roem  van  een  componist 
te  staven.  Op  elk  gebied  der  toonkunst  was  de  Meester 
werkzaam, buiten  het  vak  der  eigenlijke  symphonie,  door 
Beethoven  tôt  het  toppunt  der  volmaaktheid  gebracht.  Het 
veld  van  den  koorzang  werd  door  hem  uitgebreid,  met 
zijn  Moise  au  Sinaï  (1864),  zijn  koor  De  Maaiers  (1866), 
Antiverpen,  de  hiervoren  genoemde  choraal-symphonie 
(1877),  flet  Dietsche  bloed,  in  Benoit's  lijst  met  het  jaartal 
1879  opgegeven,  en  voor  de  eerste  maal  door  de  Société 
de  musique  op  ^Q*''»  Maart  1881  uitgevoerd. 
Ook  het  Nederlandsche  lied  werd  door  hem  met  tal- 
rijke  meesterstukken  verrijkt.  Het  zij  voldoende  hier  te 
herinneren  aan  de  melodieën  op  gedichten  van  Hiel 
gecomponeerd  :  de  reeds  genoemde  Wannesen  Trientje; 
Zij  lachten;  Pacfiter  Jan;  de  liederen-cyclus  :  De  liefde 
in  't  leven,  enz.  ;  de  liederen  uitgegeven  door  het  comi- 
teit  in  den  schoot  van  het  Willems-fonds  gesticht  «  tôt 
bevordering  van  den  Nederlandschen  zang  »,  waarvan 
Benoit  sedert  de  stichting  (1871),  tôt  aan  zijn  dood,  de 
ijverige  voorzitter  was. 
Wie  kent  niet  het  Denderliedeken,  Mijn  hart  is  vol  ver- 
Langen,  den  Feest-  en  Strijdzang,  voor  Julius  Vuylsteke's 
feest  gecomponeerd?  Wie  kent  nïet  Mij ne  Moederspraak 
en  zooveel  andere  heerlijke  melodieën,  die  den  smaak 
