(  138  ) 
van  ons  volk  louterden  en  datzelfde  volk  waarlijk  loerden 
zingen? 
Men  voege  daarbij  de  composities  voor  klavier,  de 
concerto's,  de  fraaie  driestemmige  Mis  (1),  de  talrijke 
kleinere  gelegenheidswerken,  want  voor  elken  traan  en 
elken  lach  van  zijn  volk  had  Benoit  een  lied,  en  men 
blijft  overtuigd,  dat  de  minder  uitgebreide  werken  niet 
geringer  van  verdienste  zijn  dan  zijne  machtigste  schep- 
pingen. 
VIII 
Huldebetoogingen  ter  eere  van  den  Meester.  —  Het 
Koninklijk  Vlaamsch  Conservatorium.  —  Benoit's 
laatste  levensjaren.  —  Zijn  afsterven. 
Had  de  Meester  een  langen  strijd  te  voeren  vooraleer 
zijn  géniale  scheppingen  naar  waarde  werden  gescliat, 
het  heeft  nochtans  den  bestuurder  der  Muziekschool  en 
den  componist  in  zijn  leven  aan  geen  dank-  en  hulde- 
bewijzen  ontbroken. 
Den  19^^  Februari  1882,  op  het  concert  gegeven  te 
Brussel,  bij  gelegenheid  van  het  vijftigjarig  bestaan  in  de 
hoofdstad  van  het  Conservatorium  voor  muziek,  waren  op 
het  programma  gebracht,  benevens  werken  van  Fétis, 
Vieuxtemps,  de  Bériot,  Servais  en  Lassen,  de  Sanctus  en 
de  Benedictus  van  Benoit's  Mis.  «  C'était  »,  leest  men  in 
(i)  Peteb  Benoit,  Missa  tribus  vocibus  viroriim,  comilante 
organo.  Brussel,  Schotl,  gebr.,  z.  j. 
