(  145  ) 
werd,  dat  de  Slaat  de  voorvvaarden  aanvaardde,  door  de 
Stad  gesteld  voor  de  hervorming  der  Vlaamsche  Muziek- 
sehool  tôt  Koninklijk  of  Staatsconservatoriuin  voor  de 
Vlaamsche  muziek  (1). 
Bij  het  vernemen  van  die  blijde  maar,  werd  dadelijk 
een  comiteit  samengesteld  cm,  ter  eere  van  den  gevierden 
bestuurder,  eene  monsterbetooging  op  touw  te  zetten. 
Op  IS*""  September  trokken  de  Vlamingen  opnieuw  naar 
Antwerpen  oin  den  Meester  nogmaals  eene  openbare 
hulde  te  brengen.  Ruim  driehonderd  maatschappijen 
uit  aile  deelen  van  Vlaanderen  waren  daarbij  vertegen- 
woordigd,  om  den  koenen  strijder  die  sedert  vijf  en 
dertig  jaar  voor  de  belangen  der  Vlaamsche  kunst  in  de 
bres  stond,  te  vereeren.  Op  het  Stadhuis  werd  Benoit 
plechtig  ontvangen  door  burgemeester  van  Rijswijck, 
omringd  van  schepenen  en  raadsleden. 
De  Gouverneur  der  provincie,  baron  Osy  van  Zegwaert, 
had  zich  bij  hen  gevoegd  om,  op  zijne  beart,  aan  den 
Meester  hulde  te  bewijzen.  's  Namiddags  had  in  de  groote 
zaal  der  Harmonie  een  concert  plaats  waarop  eene  opzet- 
telijk  door  Lodewijk  Mortelmans  voor  het  feest  vervaar- 
digde  symphonische  compositie,  Hulde  aan  Benoit,  werd 
uitgevoerd.  Fontaine  zong  het  roerend  lied: Mijne  Moeder- 
spraak;  ten  slotte  kwam  aan  de  beurt  Benoit's  Feestzang 
(Hymnus  aan  den  Vooruilgang)  (2). 
(1)  Eerst  een  jaar  later,  en  wel  bij  koninklijk  besluit  van 
45«n  Juni  4898  [Siaatsblai  van  26en  juni  4898),  werd  de  overeen- 
komst  tusschen  Slaat  en  Stadsbestuur  goedg*ikeurd  en  werd  de 
Vlaamsche  Muziekschool  bepaald  lot  Koninklijk  Vlaamsch  Conser- 
vatorium  verheven. 
(-2j  Zie  verder  Den  Vlaamschen  Kunstbode,  4897,  blz.  434  vig. 
