(153  ) 
van  hen  —  V.  van  Wilder  en  I.  Haemelinck  —  stichtte 
hij  de  21steFebruarie  1852  bij  de  kachel  in  de  klasse  van 
poësis  het  taalminnend  genootschap  H  Zal  wel  Gaan,  zo 
genoemd  naar  een  der  volksliedjes  :  7  Zal  wel  gaan, 
wel  gaan,  wel  gaan.  Te  avondaan  mijn  poortje;  H  Zal  luel 
gaan,  wel  gaan,  wel  gaan,  'k  Zal  aan  mijn  poortje  staan, 
die  ze  daar  in  een  wekeliks  vrij  uurtje,  's  Zaterdags  van 
10  tôt  11,  bij  de  kachel  neurieden. 
Toen  de  leerlingen-leden  van  1852  studenten  gewor- 
den  waren,  werd  hun  maatschappij  een  taalminnend  stu- 
dentengenootsnhap,  en  alleen  studenten  konden  voortaan 
als  leden  aangenomen  worden  (ll^e  Februarie  1854).  In 
die  heroiese  tijd  verschenen  het  Jaarboeksken  voor  1854, 
de  eerste  Stndentenalmanakken  (1855-1856-1857)  en  de 
eerste  van  de  beruchte  bundels  Noord  en  Zuid  (1856  ;  de 
iweede  verscheen  in  1858),  die  zoveel  ophef  maakten  dat 
ze  plechtig  op  de  Index  geplaatst  werden  en  een  pause- 
iike  veroordeling  voor  H  Zal  ivel  Gaan  tôt  gevolg  hadden 
(1857  :  zie  Index  libr.  prohib.  i.  v.  Noord  en  Zuid). 
Ook  ontbraken  aanmoedigingen  en  lofspraak  aan  de 
Tzalwelganers  niet  te  midden  van  de  aanvallen  van  de 
klerikaie  pers  :  «  Hoffmann  von  Fallersleben.  zich  in  1856 
te  Gent  bevindend,  vereerde  een  (hiinner)  zittingen  met 
een  bezoek  en  wijdde  (hun)  twee  dichtstukjes,  een  in 
't  Nederlandsch,  7  Zal  wel  gaen  getiteld,  en  een  in 
't  Duitsch,  een  opgewonden  Trinkspriich;  Frans  De  Cort, 
de  Antwerpsche  liederdichter,  die  toen  in  zijn  fleur  was, 
droeg  (hun)  ook  een  lied  op,  eene  warme  toejuiching  in 
verzen  ;  de  componist  Gevaertbracht  (hun)  hulde  met  een 
paar  toondichten;  en  Prof.  M.  De  Vries,  van  Leiden, 
sclireef  (hun)  eenen  brief  vol  van  geestdrift  voor  "  de 
