(  16i  ) 
beveelt  in  het  Frans  te  pleiten.  Daarop  is  de  betichte  met 
zijn  verdedigers  heengegaan,  verklarende  dat  hij  zich  in 
kassatie  zou  voorzien.  Het  hof  veranderde  zijn  strafvan 
5  frank  boete  in  een  gevangzitting  van  drie  maanden  met 
de  kosten  van  de  twee  gedingen.  De  voorziening  in 
kassatie  was  niet  ontvankelijk,  daar  de  veroordeelde  niet 
in  voorlopige  hechlenis  gegaan  was.  Dit  besluit  van  de 
4de  kamer  van  het  hof  van  beroep  te  Brussel  verwekte  een 
buitengewone  opschudding,  ook  in  de  Brusselse  advoka- 
tenwereld  en  in  de  Belgiese  Franse  drukpers.  Daar  hield 
men  het  vooral  met  de  Vlamingen;  men  kon  niet  begrij- 
pen  dat  wanneer  het  taalrecht  van  de  burger  in  conflict 
komt  met  dat  van  de  openbare  ambtenaar,  het  juist  het 
taalrecht  van  de  burger  is  dat  moet  zwichten,  en  men 
was  verwonderd  dat  het  hof  zijn  besluit  steunde  op  een 
dekreet  van  het  Voorlopig  Bewind,  dus  op  een  verorde- 
ning  die  aan  de  Grondwet  was  voorafgegaan  (1). 
Maar  vooral  in  het  Vlaamse  land  was  de  opschudding 
en  de  verontwaardiging  algemeen  :  aan  aile  kanten  wer- 
den  vergaderingen  van  maatschappijen  gehouden  en 
meetings  bijeengeroepen  om  tegen  dit  besluit  verzet  aan 
te  tekenen.  De  beweging  groeide  nog  aan  toen  in  de 
Koninklike  Académie  de  procureur-generaal  Le  Clercq 
een  juridiese  studie  voordroeg  (zitting  van  April  1864) 
om  het  hof  gelijk  te  geven,  wat  een  historiese  weerieg- 
ging  van  D^^  F.  Snellaert  uitlokte  (zitting  van  Junie  1864) 
—  en  toen  de  i^^^  Oktober  de  procureur-generaal 
De  Bavay  na  een  jaar  de  rechtskwestie  door  de  zaak 
(i)  Zie  bij  voorbeeld  het  protest  van  A.  Allard,  een  Waals 
rechtsgeleerde,  in  de  Belgique  judiciaire  van  21ste  Januarie  1864. 
