(  166  ) 
kon  geen  vrede  hebben  met  een  onzijdige  inrichting. 
Gelukkiglik  had  het  règlement  voorzien  dat  plaatselike 
ccVerbonds-associatiën»  zich  volgens  de  politieke  partijen 
konden  onderverdelen,  en  het  duurde  niet  lang  of  er 
bestond  te  Gent  door  zijn  toedoen  een  libérale  afdeling 
van  het  Vlaams  Verbond;  zij  hield  de  21si«  Februarie  1864 
een  meeting,  waarop  Vuylsteke  een  meesterlike  redevoe- 
ring  uitsprak,  die  het  manifest  van  het  liberaal  flamingan- 
tisme  mag  genoemd  worden  (1). 
Niet  lang  daarna,  in  December  1867,  stichtte  hij  de  van 
het  Verbond  helemaal  onafhankelike  Vlaamse  Libérale 
Vereeniging,  want  hij  was  gaandeweg  tôt  de  overtuiging 
gekomen  dat  een  afzonderlike  zuiver  Vlaamse  parti], 
ofschoon  ook  naar  de  verschillende  politieke  partijen 
ingedeeld,  niet  doelmatig  was,  en  dat  de  Vlaamsgezinden 
zekerder  tôt  de  verwezenliking  van  hun  programma 
zouden  komen  met  in  de  politieke  partijen  te  blijven. 
waartoe  ze  volgens  hun  strekking  behoorden  en  met  daar 
de  nodige  invloed  te  vvinnen  om  de  politieke  partijen  te 
vervlaamsen  en  van  hen  de  herstelling  van  hun  grievei^ 
te  verkrijgen.  Die  denkbeelden  deed  hij  meer  en  meer 
ingang  vinden  en  ten  gevolge  daarvan  werden  dergehjke 
Vlaamse  Libérale  Verenigingen  ook  te  Antwerpen,  te 
Brussel  en  te  Brugge  opgerieht.  Later  werden  deze  vier 
Verenigingen  in  een  algemene  bond  gegroepeerd,  die  ook 
leden  opnam  uit  plaatsen  waar  de  omstandigheden  de 
stichting  van  een  zelfstandige  vereniging  niet  toelielen. 
Een  eerste  prakties  gevolg  van  deze  taktiek  was,  dat 
hij  niettegenstaande  de  tegenkanting  van  de  verfranste 
opperbazen  van  de  Gentse  Association  libérale  door  deze 
{i)  J.  Vuylsteke,  Verzametde  Prozaschnften,  I,  212  en  vlg. 
