(174) 
1881  zijn  ontsiag  genomen  had.  Een  gevoelige  slag  voor 
hem  was  de  dood  van  zijn  vriend  Gondry  de  26ste  Mei 
1891,  en  cerst  enige  maanden  later  kon  hij  zich  aan  het 
denkbeeld  gewennen  dat  er  een  plaatsvervanger  moest 
gezocht  worden.  Met  zijn  vriend  P.  Fredericq  wist  hij 
steller  dezes  te  bewegen  om  dit  ambt  aan  te  nemen.  Zo 
ben  ik  sedert  Oktober  1891  in  Gondry's  plaats  algemeen 
secretaris  van  het  Willems-fonds.  Doch  Vuylsteke's  voor- 
lichting  en  steun  als  voorzitter  mocht  ik  niet  lang 
genieten  :  op  de  algemene  vergaderingen  van  1894  en 
1895  was  hij  niet  verschenen;  in  1895  verklaarde  hij  de 
leiding  van  het  Willems-fonds  niet  meer  te  kunnen 
voortzetten  en  hij  trok  zich  inderdaad  feitelik  terug.  Wij 
bleven  hopen  dat  zijn  besluit  slechts  tijdelik  was,  maar 
tegen  de  algemene  vergadering  van  25ste  Oktober  1896 
nam  hij  ontsiag  als  bestuurslid.  Ditmaal  was  er  niet  meer 
te  hopen,  doch  zijn  plaats  bleef  onbezet, .  tôt  dat  in 
November  1897  de  heer  G.-D.  Minnaert  met  dit  gewich- 
tige  ambt  vverd  belast. 
Wel  volgde  hij  nog  uit  de  verte  onze  werkingen  en  gaf 
ook  al  eens  op  zeer  kiese  wijze  een  goede  wenk,  doch 
op  de  vergaderingen  verscheen  hij  niet  meer^  zelfs  niet 
op  de  feestelikheden  bij  het  50-jarig  bestaan  van  het 
Willems-fonds  de  27«te  Oktober  1901. 
In  Vuylsteke's  opvatting  moest  het  Willems-fonds  zijn 
doel  bereiken  :  1»  door  het  uitgeven  van  boeken;  2»  door 
het  inrichten  van  volksbiblioteken  en  3»  het  houden  van 
volksvoordrachlen.  Tevens  meende  hij  dat  een  dergelik 
doel,  waarvoor  reeds  heel  het  Vlaamse  iand  door,  belang- 
slellenden  gevonden  werden,  het  best  kon  nagestreefd, 
