(180) 
Immers  reeds  de  iS'^^  Februarie  1887  kreeg  ik  van  mijn 
oud-professor  L.  Roersch  de  volg^ende  brief  : 
«  Waarde  Collega, 
«  De  Vlaamsche  Académie  raoet  binnen  kort  overgaan 
tôt  de  benoeming  van  briefwisselende  leden. 
»  Het  zou  mij  een  groot  genoegen  zijn  U  in  die  hoeda- 
nigheid  te  zien  benoemen  en  daarom  ben  ik  zoo  vrij  U  te 
komen  vragen  of  Gij  mij  vergunt  U  voor  ééne  der  open- 
staande  plaatsen  voor  le  stellen. 
»  In  de  afwachting  van  een  spoedig  en  toestemmend 
antwoord  blijf  ik  »  Uw  dienstvaardige 
»  L.  Roersch.  » 
Ik  heb  mijn  gewezen  leermeester  voor  zijn  aânbod 
bedankt,  er  bijvoegende  dat  de  Vlaamse  Akademie  een 
twistappel  vvas  onder  de  Vlaamsgezinden  en  dat  ik, 
zolang  deze  toestand  duurde,  niet  verlangde  voor  een 
plaats  aldaar  in  aanmerking  te  komen. 
Vuylsteke  hield  zich  buiten  aile  polemiek  om  en  over 
de  Vlaamse  Akademie;  het  was  overigens  tegen  zijn  zin 
dat  zijn  vrienden  zijn  kandidature  gesteld  hadden.  Zoo 
ook,  toen  hij  in  Mei  1889  toi  lid  van  de  Koninklike 
Akademie  van  Belgie  gekozen  werd,  was  hij  eerst  met 
zijn  benoeming  wel  wat  verlegen,  maar  hij  beslool 
weldra  de  zillingen  geregeld  bij  te  wonen  en  hij  genool 
er  de  algemene  achling  en  genegenheid.  Zijn  drukke 
amblsbezigheden  en  de  toestand  van  zijn  gezondheid 
lieten  hem  niet  loe,  behalve  in  de  keurraden  van  wed- 
strijden  en  andere  kommissies,  een  groot  aandeel  in  de 
werkzaamheden  van  de  Akademie  le  nemen. 
Vuylsteke  was  reeds  in  1866  van  oordeel  dat  de  Konink- 
