(  426  ) 
een  Stadsgezicht  ;  twee  Geuchten  in  Je  Sint  Jacobskerk 
te  Antwerpen  ;  acht  Landschappen  en  Tjiingezicliten  ; 
ncgcn-en-dertig  sludiën  van  landschappen.  bloemen, 
gebouwen  (twee  dezer  laatste  werden  aangekocht  door 
het  Muséum  van  Antwerpen),  zevenlien  figuren  en  groe- 
pen,  zeven  kopieën  naar  oude  meesters. 
Builendien  kennen  wij  nog  van  hem  deJonge  Naaisler, 
stukje  dat  voorkwam  in  de  veiling  Edm.  Huybrechts 
(Antwerpen,  4902). 
Dyckraans  kwam  naar  Antwerpen  toen  daar  het  roman- 
tism  begon  te  ontluiken  in  navolging  van  wat  te  Parijs 
gebeurde.  Ook  ten  onzent  zwoer  men  het  klassicism,  het 
nieuwe  zoowel  als  het  oude  af;  Wappers,  de  meester 
rond  wien  de  jongeren  en  ook  Dyckmans  zich  schaarden, 
was  de  banierdrager  dcr  opstandelingen  tegen  de  Aka- 
demie. 
Maar  onder  zijne  volgelingen  en  onder  hen,  die  de  lecr 
van  van  Bree  en  van  David  verlaten  hadden,  bekcerden 
allen  zich  niet  tôt  het  romantism  noch  namen  de  groote 
meesters  der  Oude  Vlaamsche  School  tôt  voorbeeld.  Er 
trad  een  heelc  groep  op,  die  zich  begaf  «p  het  spoor 
der  Holiandsche  en  Vlaamsche  kleinmeosters  en  die 
tooneelen  uit  het  boerenleven  in  navolging  van  Tenicrs 
of  kijkjes  in  de  binnenkamer,  of  grocpen  uit  de  wcreld 
der  verliefden  en  der  voornamen  en  der  minderon  kozen 
om  ze  in  den  trant  van  Goeraard  Dou,  van  ïerborgh,  van 
Mieris  of  Ostade  wecr  te  geven.  Zoo  was  Ferdinand 
De  Braekeleer  begonnen;  zoo  gingen  Eugeen  de  Block, 
van  Hamme,  David  Col,  Venneman,  Serrure,  Florent 
Willems  voort;  zoo  was  Leys  zelf  eerst  opgetreden  en 
