(  129  ) 
Die  trekken  waren  bijzonder  fraai  :  Dyckmans  was  rijzig 
van  gestalte,  zeer  regelmatig  van  gelaat;  hij  droeg  in 
later  jaren  dan  ons  portret  hem  afbeeldl  een  prachtigen 
grijzen  baard  :  de  zoon  uit  nederige  ouders  geboren 
had  een  bijzonder  aristokratisoh  voorkomen.  En  aristo- 
kratisch  was  ook  zijne  kunst;  zijn  Bedelaar  ziet  er  uit  als 
een  Belisarius,  zijne  oude  vrouwen  als  markiezinnen; 
zijne  jonge  zijn  ailen  innemende  van  bekoorlijkheid  ; 
hij  voelt  zich  best  Ihuis  tusschen  zijde  en  tluweel,  rijke 
meubelen,  tijngevoelige  menschen. 
Hij  leidde  een  stil  en  afgezonderd  leven,  vermijdende 
aile  gerucht  rondom  zijn  naam,  zich  met  niets  dan  met 
zijn  kunst  bezighoudende.  In  1854,  wij  zagen  het,  gaf  hij 
zijn  ontslag  van  leeraar  in  de  Akademie  te  Antwerpen; 
hij  woonde  nooit  eene  zitting  van  de  Koninklijke  Akade- 
mie te  Brussel  bij.  De  twintig  laatsie  jaren  van  zijn  leven 
bracht  hij  door  in  zijn  voorname  woning  op  den 
Mechelschen  Steenweg  te  Antwerpen  en  op  het  buiten- 
verblijf,  dat  hij  te  Calmpthout  had  aangelegd.  Te  rekenen 
van  I808  nam  hij  haast  geen  deel  meer  aan  de  tentoon- 
stellingen,  alleen  naar  die  van  Antwerpen  zond  hij  nog 
een  enkel  stuk  in  1870,  in  1873  en  in  1876.  Niette- 
genstaande  zijne  bescheiden  en  teruggetrokken  levens- 
wijze  had  hij  vêle  en  goede  vrienden;  hij  had  een  helder 
00g  voor  de  verdiensten  zijner  kunstgenooten  en  zijne 
bereidwillige  on  wijze  raadgevingen  werden  op  hoogen 
prijs  gesteld  door  de  jongeren. 
Hij  huwde  op  27»"  Juli  1847  mejuffer  Lucia  Franssen, 
die  hem  twee  dochters  schonk  ;  hij  stierf  te  Antwerpen 
den  8"  Januari 1888. 
