(  128  ) 
vest  is  de  diiim  gesloken,  eenc  beweging  die  den  eenen 
arm  doet  ophefïen  en  tegen  het  lijf  sluiten;  de  andere 
hangt  neer  en  houdt  het  breede  palet  vast.  De  schilder  is 
afgebeeld  en  niets  dan  de  schilder,  de  werker,  stevig  en 
vast  op  de  beenen,  de  ware  mensch  in  het  dagelijksche 
leven. 
In  zijn  David  Teniers  daarentegen  stelt  hij  den  slichter 
der  Antwerpsche  Akademie  voor,  een  hoveling  met  den 
degen  aan  de  zij,  den  sleutel  van  kamerheer  aan  den 
gordel,  den  mantel  opgetrokken  en  met  den  arm  tegen 
het  lijf  gesloten;  de  hand  van  dezen  arm  lichtelijk  voor- 
uitgestoken  als  bood  hij  aan  zijne  medeburgers  de  akte 
van  instelling  aan,  die  hij  in  de  andere  wal  lager  neer- 
hangende  houdt.  Hij  is  een  voornaam  sinjeur  zooals  de 
schilder  zich  zelven  gaarne  afbeeldde,  zeer  minzaam, 
als  gelukkig  een  weldaad  aan  zijne  moederstad  te 
bewijzen,  zeer  deftig  als  de  vertegenwoordiger  van  den 
Jandvorst. 
Zijne  groote  en  kleine  standbeelden  van  Leopold  H 
hebben  de  slanke  statigheid  van  den  vorst,  met  groote 
onderscheiding  van  trekken  en  liouding,  zonder  stroef- 
heid  noch  aanmatiging  :  de  koning,  die  met  zijn  onder- 
hoorigen  minzaam  omgaat,  de  mensch  die  zich  door 
zijne  medeburgers  meer  doet  eerbiedigen  («m  zijn 
natuurlijke  gaven  dan  om  zijn  hooge  waardigheid. 
In  al  deze  en  in  al  de  overige  werken  tooni  Ducaju 
zich  een  eerlijken  en  gezonden  kunstenaar,  ongezocht 
en  ongekunsteld  de  natuur  weergevende,  maar  haar  toch 
iets  hoogers  meedeelende,  en  er  iets  kenmerkends 
doende  in  uitkomen.  Hij  ging  niet  tôt  de  verrassende 
oorspronkelijkheid,  tôt  de  verfijnde  bekoorlijkheid,  die 
