(  129  ) 
somraige  van  de  beste  onzer  jongere  beeldhouwers  ken- 
merken,  noch  tôt  de  gevveldige  kracht  en  de  géniale 
omschepping  van  de  forsche  vverkelijkheid  die  anderen 
heerschen  deden  in  hun  rijk  ;  hij  was  de  degelijke 
begaafde  eei'biediger  van  waarheid  en  kunst,  die  beiden 
in  aile  oprechtheid  des  gemoeds  zocht  te  versmelten, 
die  er  op  lofFelijke  wijze  in  gelukte  en  aldus  den  weg 
hielp  banen,  die  onze  beeldhouwkunst  voerde  tôt  den 
lioogen  rang,  die  haar  nu  door  heel  de  wereld  wordt 
toegekend. 
In  zekere  dagen  zijns  levens  legdeDucaju  zich  ook  toe 
op  de  schilderkunst.  In  4860  steldc  hij  te  Brussel  het 
Mirakel  der  rozen  van  de  H.  Elisabetli  van  Hongarië  ten 
toon,  dat  door  het  Staatsbestuur  werd  aangekocht. 
In  1875.eveneens  te  Brussel,  Ambiorix  overwonnen  zijnde 
toont  aan  de  vrouwen  en  grijsaards  in  hel  woud  ver- 
scholen  de  puinen  van  hun  land  en  Athalia  legt  haren 
droom  uit  aan  Abner  :  historische  stukken  waar  wij 
verder  weinig  of  niets  meer  van  vernamen. 
Ducaju  is  tweemaal  gehuwd  geweest;  de  eerste  maal 
met  Maria-lsabella  Ulrichs,  op  16^"  Noveraber  1854  ;  de 
tweede  maal  met  xMaria-Stefania-Dyrafna  Broeckx,  op 
8e"  Februari  186S.  Van  zijne  eerste  vrouw  had  hij  twee 
kinderen,  een  zoon  en  een  dochter;  van  zijne  tweede 
vrouw,  een  zoon. 
Hij  werd  ridder  der  Leopold's  orde  benoemd  in  1861, 
officier  in  1874,  briefwisselend  lid  der  Koninklijke  Aka- 
demie  van  Wetenschappen,  Letteren  en  Kunsten  op 
8«n  Januari  1885  ;  werkend  lid  van  het  Akademisch  korps 
te  Antwerpen  in  1866.  Hij  was  ook  lid  van  het  provin- 
ciaal  Gomileit  der  Commissie  van  Monumenten  en  van 
