
44 Wiſſer. 
„Ja,“ ſecht de Ol, „dat hölt keen Brot bet in den Dot. Dar heß noch 
eenen Daler,“ ſech'e, „denn ga hen un leer noch een Handwark, wat Brot hölt 
bet in den Dot.“ 
Do kümmt he ünner de Spitzbööv'. 
Do fragt he er, wat je vör 'n Handwark hebbt. 
„sa, Melt, jegot je, 
Sa, wat fe em dat uf ne leern Fünnt. 
„a,“ jeggt je, denn mutt He mit er. 
Do i8 he ’n par Jar bi er. 
Un do fünmt he mal eenen Dach bi fin Vadder weller anföör'n, mit Beer 
un Wagen, un do fragt he, wat he dar man Klümpé) un Kantüffeln krigen kann; 
dar 18 he jo Hungeri na. 
„Sa,“ jech’ je, wat fin Mudder is — de fenn’t em amer ne. 
Wilt de Medda’ kak't, ) is de Vadder in'n Gard’n. 
Do geit He dar uf ben, un do bejeet je den Gard’n je hebbt dar jo’n 
Ihön’ Appel- un Berbööm hatt — un do fragt he den Ol'n, wat he uf noch 
Kinner hett. 
Sa, jech’e, he bett noch een’n Sön. He weet awer ne, wo de i8. 
Bi de Bööm, dar hett he allerweg’ns Pal’n ?) bi. 
Do fragt he, worüm a3 he de Bal’n dar bi hett. 
„sa, dat je gra’ blib’n ſchüllt,“ ſecht de DI. 
Yu hett he dar cenen fon on frumm’n Boom. 
Do fragt he, worüm as he dar feen’n Bal bi Fricht. 
Sa, leide, „De 18 ol i0.0W. 
Sa, jech’e, denn ſchull he ſin'n Sön uf man beter bögt”) hebb’n, wilt he noch 
junk weß weer. 
Un do ſecht he to em, dat be fin Sön is, un dat he 'n Spitzboof word'n is. 
„Sa,“ jecht de DL dunn, „wat will de Herr jegg’n, wenn if den’ fech, dat 
du 'n Spitzboof word’n büß!“ 
e „Dat, lat. 19 
Unnern Mornt !!) jecht de DI den Herrn dat, dat fin Sön fam’n iS un 
is 'n Spitzboof. 
Do lett de Herr em füllern,!?) na'n Hoff hen. 
Un do jecht de Herr: „Du büß 'n Spitzboof word’n?“ 
„30,“ jech’e. 
„Sa, denn will ik di dree Deel upgeb’n,“ jecht de Herr. „Wenn du dat 
kanns, denn kanns du los' ftel’n, vör min Bart.) He Schall fin Nitpeerd ut'n 
Stall ftel’n, dat!) he mit Suldaten un Stalllü' bewachen !?) fett, un denn fchall 
he fin Fru den Fingerrinf vun'n Finger un dat Bettlafen ünner'n Liv’ 1%) ut ſtel'n, 
un denn fchall he den Preeſter un den Köſter in'n Sad ſtek'n un in'n Scho- 
jteen häng’n. 
„Sa,“ jech’e, „wider man niks as dat — dat winmmwi!”) Lich 19) krigen.“ 
Do Lett de Herr fin Ritpeerd mit Suldaten bewachen, un in’n Stall hett de 
Kutfcher dat Peerd ann Tom, un de Nitfnech de fitt dar up, un de Stallknech 
de hett dat an’n Steert fat. 
Nu Het?) he fit üm a3 'n ol Fru, un denn bett he allerhand Gedränfen 
bi fif, Snaps un Rramftüden, un do fümmt he bi de Suldaten buten an. 
Dar jangt je nu an to flagen, de Olſch, je iS to Stadt weh, un er Sön 
will Hochtit geb’n, un je hett inköfft, un dat iS Nach word’n, un je kann ne to 
Hus reden ?°) — tat je dar ne blib’n kann de Nach öwer. Un do fragt fe er 
toleg, wat je uf 'n Lütt'n drinfen mög’t. 






