206 Wifler. 
Ne, ſecht Zuldoowat, en’n Pannkoofen, dat's ne nog. Wenn je em time 
baden will, denn will ’e er wat hal'n. 
Do fecht je, ja, denn will je em twé baden. 
Do nimm’t Fuldoowat fit 'n Korf un geit dgr mit hen to Water Harn. ?) 
As He fit dat Wogter nu utfüll’t, do Löppt dat je dör wech dör den Korf. 
Un do hett ’e dar jo 'n Lütten Fiſch in. 
Do jecht de lütt Fiſch to em: ‚Fuldoowat, Tot mi feben, denn jchaß di uf 
en De mwünfchen.’ 
‚Ne, jecht Fuldoowat, ‚en DE, dat’3 ne nog.’ 
‚sa, jecht de lütt Fiſch, denn ſchaß di uf twe DEI wünschen.’ 
‚Ne, jech ’e, ‚dat’3 uf no’ ne nog.’ 
‚Sa, denn ſchaß di uf all’ wiünfchen, wat du wullt.’ 
Na, dar is Fuldoowat je mit tofreden. Un do nimm’t he den lütten Fiſch 
un jmitt em wa’ int Water. ' 
Do wünſcht he, wenn he mit den Korf int Water fleit, dat dat Watet dar 
in töv’t,?) in den Korf. Un do füllt He fin’n Korf vull un geit darmit to Hus. 
Do jecht fin Mudder to em: ‚Fuldoowat, du heß mi je fen Water bröcht.’ 
a, jech. ce, ‚Dat Water itett‘ in An. Norf.' 
Do bett dat Water in 'n Korf ftan. 
Nu hett Fuldoomwat je nif3 doon mücht, un wünſchen hett ’e je funnt: do 
bett ’e ſik Foorwark wünscht, Per un Wag. Un dar hett ’e ümmer mit her- 
ümmer föört. 
Een’n Dach füört he mal den’ Stuß *) verbi, und den Köni fin Dochter fteit 
grg’ int gpen ?) Finfter un HPt ut. 9) 
Do röppt fe: ‚Zuldoowat, two büß bi dat Foorwarf kam'n?' 
‚DOG, Dern,’ jech ’e, ‚it wull, dat du 'n Kind int Finfter Erögs!’ 
Do hett je je 'n Kind int Finſter Fregen. 
As dat Kind time Kur iS, do jchall dat uf je 'n Vadder hebb’n. 
Do ward al’ de Prinzen inlod’n, ümlangsher.) De möt fif al’ rundüm 
in 'n Sal upftel’n. Un dat Kind kricht 'n Appel in ’e Hand. Un wo dat 
Kind den Appel Henbring’n deit, de ſchall dar Vadder to wejen, to dat Kind, un 
Ihall de Könisdochter to 'n Fru hebb’n. 
Do geit Fuldoowat uf hen un wünſcht fif uf mit rin na 'n ©gl. Un do 
wünſcht he, dat dat Rind den Appel na em henbring’t. 
Do bring’t dat Kind den Appel na Fuldoowat hen. 
De Köni will dat awer ne gell’n Yaten, un fe mit Fuldoowat rut. 
Do wünscht HE, dat dat Kind dar jo lang’ mit den Appel beitgn blifft, un 
do wünſcht He fit wa’ rin na 'n Sal. Un dat Rind bring’t den Appel weller 
na em hen. 
Do fücht de Köni je, dat dgr niks bi to malen is. Un do fricht Fuldoowat 
de KRönisdochter to 'n Freu. 
Nu is er dat gwer je ne mit ®) weß, den Köni ne, un fin Dochter uf ne. 
Un je maft fif af, je wüllt 'n Lußfart mafen in ’e See, un wenn je to midd’- 
wegs up 't Wogter fünd, denn wüllt je Fuldoowat hwer Boord ftöten. 
Na, de Lußfgrt geit je vör ſik. Un as fe to midd’wegs up 't Water jünd, 
do jtöt je em hwer Boord. 
Do wünscht HE, dat de Könisdochter uf mit rin kümmt na 't Water, un dat 
je bei’ baben 10) ſwümm't. 
Us je 'n Titlank int Water rümſwümm't hebbt, do ward de Könisdochter 
Hungeri. Un fe klagt em dat, dat je jo Hungeri is. 

