Wiſſer. 
‚Ne, Hans, heß mi doch gar to dull anfoͤrt. 
‚Wo denn,’ ??) un’ Herr?’ 
‚Sa, nu he ’E2H al’ min Kog dot fchaten, un nu kann 'k niks vö' de 
Fell'n krigen.' 
Ik heff je doch ſöben Spint kregen. Hett de Herr je ſülb'n ſen.' 
‚Dat heff ik mul.’ 
Do Schall 'e fen Fürholt mer hebb'n. 
Kakt ?°) Gret en'n Dach Grütt un hett ontli 2° Für ünner. Un do iS fe 
jo wid, de Grütt, dat je die ward’n will un dat je ontli prüddelt. ?”) 
Seht Hand to Gret: ‚Gret, de Herr de fümmt Nimm gau den Örapen 
un ſtell' 'n int Vörſchur 9) un rög ?”) ümmerlos.' 
Kümmt de Herr je heran. 
„Gret, wat heß dar?’ 
‚Kakt ?%) Grütt, unſ' Herr.’ 
‚Heß je gar fen Für ünner.’ 
‚Schall uf je fen Fürholt Hebb’n. Denn mu’ €?) mi je 'n Grapen hol'n, 
de vum ſülb'n Fakt, gn'n ??) Fir.’ 
‚Ei, Döwel, Hans, den Grapen lat mi frigen.’ 
‚Dat fan ’E je ne. Heff je fen Fürholt. Wo ſcha ’E??) denn wat eten 
gar Frigen?’ 
‚De Knech'n ſchüllt Forts ?*) bi un ſchüllt di jo vel Holt ranförn, dat du 
jech®, du Heß nog. Un dar gew if di hunnert Daler to. Denn lat mi den 
Grapen frigen.’ 
‚a, ſecht Hans. 
De Herr, de kricht den Grapen, un Hans fricht de hunnert Daler. 
Do kricht de Herr dar Grütt un Melt in un fett 'n int Vörſchur. Un 
friht dar 'n Fru in Dachlon bi to rögen. De rögt dre Dag. wer de Grap 
foft ne un ward uf ne Ffafen. °°) 
Geit ’e wa’ na Hang, de Herr. : 
‚Ne, Hans, nu heß mi doch gar to dull anfürt.’ 
‚Wo denn, un’ Herr?’ 
‚se heff di den Grapen jo dür betal’t, un nu will ’e ne fafen ward'n.' 
‚Hett je doch bi mi faft. Hett de Herr je jülb’n jen.’ 
‚Dat heff if wul.' 
Seht Hans en'n Dad to Gret: ‚Gret, ik will mi up 'n Bett legg'n, um 
denn muß du mi Eleden,?°) un denn na 'n Herrn gan un wen’n un Flagen: 
„Och Gott, unf’ Herr, Hans iS dot!” Un denn wi’ EI) 'n Bip an ’e Wand 
hen häng’n, dar pußt du mi Wind mit in 'n Hals: denn Iew if wa’ up.’ *) 
Gret kle't em. Un do na 'n Heren hen un went un Flagt: ‚Och Gott, 
unſ' Herr, Hans is dot. Wenn de Herr dat ne löb'n 1°) will, kann 'e mitkam'n 
un kann töjen.’ ; 
De Herr, de geit mit un befült em. ‚Sa, Gret, dot iS ’e. Dat ’3 gewiß.’ 
‚Ei, fecht Gret, ‚Hier häng't 'n Pip.**) Wüllt doch mal jen, wenn wi em 
'n beten Wind in 'n Hals pußt, wat he denn ne wa’ uplewt.’ 
Se fricht de Pip her un pußt em Wind in 'n Hals. *e *) 
*) Erzählt wurde jo: ‚Un denn wi’ 'k twee Bipen an ’e Wand hen häng'n, een to 'n 
Kopp un een to 'n Födten. Un denn pußt du mi mit de een Wind in 'n Hals un denn 
mit de anner Wind in 'n R...; denn lew if wa’ up.’ 
**) &i,’ jecht Greet, ‚hier häng't ’n par Pip'n.' 
**®) Se fricht een Pip her um pußt em Wind in 'n Hals. Hans jchubbt *) fil. ‚Dat 
kann goot ward’n,’ jecht Greet. Se Fricht de anner Pip Her um pußt em Wind in 'n W. 

