
40 Wiſſer. 
Un do geit fe hen un ſchüdd't de Röß ut, na de Krüff °%) rin, Haus Dünk uf 
mit, un de en ol Ko — dat 's rech fo 'n ol’n flöffchen 9%) Döwel weß — de 
ſlückt em mit dal. 
Do watt he up. 
As de Kökſch affödert °) hett, do kümmt fe je mit er Emmer ®) um fett fit 
hen to'n Melfen. 
Amer jo a3 fe anfang’t to melfen, röppt Hans Dünf: 
‚Stripp ftrapp ſtrull', 
Heß din Emmer no’ ne bald vull?’ 
De Dern verfert FE), un je Hölt ’n ®) beten up vun 'n Melfen. Do 
is niks to horn. 
‚Du muß di je rein verhört hebb’n,’ denkt je. ‚Dat kann je gar ne angan, 
dat de ol Ro fprefen kann.“ Un fe fang’t weller an to melfen. 
Awer jo as je eben wa’ anfung'n i8,'*) do röppt Hand Diünk weller: 
‚Stripp ftrapp ſtrull', 
Heß du ol Hex din Emmer no’ ne bald vull?’ 
De Dern jpringt up, lett er Emmer in Stik un maft, dat je wech kümmt. 
„Unſ' Freu,’ röppt fe, ‚unſ' Fru, Buntfopp kann ſpreken'. 
‚Och, Dern,' ſecht de Fru, ‚du büß je wul ne rech klök.' 
Ganz gewiß, unf’ Fru, fech’ fe, ‚ganz un ganz gewiß. Ik heit dat twemal 
hört.’ Un fe zittert 6) un flücht, 7%) de Dern. 
Do geit de Fru je hen to 'n Melfen. Awer jo as je eben bi is, bi tv 
melfen, do röppt Hand Dünf weller: 
‚Stripp ſtrapp ſtrull', 
Heß din Emmer no’ ne bald vull?’ 
De Fru ward uf gröli,”) un je röppt ern Mann. 
‚Si find je wul dwatjch,’"”) jeht de Mann, ‚wo °°) kann jo 'n Dert 
Iprefen?’” Un he geit ſülb'n hen. 
Awer jo as HE anfang’t to melfen, röppt Hans Dünk weller: 
‚Stripp ftrapp ſtrull', 
Heß din Emmer no’ ne bald vull?’ 
‚Dat ol Beh iS behert,’ echt de Mann. ‚Si fünnt man glifs "’) Water to 
Für Frigen. Wenn 't Dach iS, jchall je ſlacht ward’n.’ : 
Na, a8 't Dach i8, do ward de ol Kö je flach. 
As je lacht i8, do ward je Wüß ftoppt.°%) Un Hans Dünf kümmt mit 
na den en'n Wuß °') rin. 
Naher, do kam't de Wüß je to Für. Do ſwümm't de Wuß, wo Hans 
Dünk in fitt, de fwümm’t in 'n Ketel ünmer rund üm, un Hans Dünk ſecht 
ümmer: „Hitt, 88) hitt — hitt, Hitt!’ 
De Fru — er ward je ganz ſchruteri 10%) — de nimm't de Schümkell 89) 
un dükert ?) den ol'n Wuß ünner. 
Amer He kümmt immer weller baben, °°) de Wuß, un denn jecht Hans Dünk 
ümmer: ‚Hitt, hitt — Hitt, hitt!’ 
Do kümmt dar 'n Reifen °°) to'n Bidd’n. 
„Sü,' denft de Fru, ‚dat dröppt 86) göt hen.” Se fifcht den ol’n behegten 
Wuß ut 'n Retel herut, un do Fricht de Neifen em. 
De Reifen, as de mit ſin'n Wuß eben ut de Dör is, do fecht Hans Dünf: 
‚St 1 »n Wuß up, wilt 'e 80) warm is, itt 'n Wuß up, wilt ’e warm 13.’ 
De Neifen Eitt?) fif im: dar iS narms 88) wen ?*) to jen. 




