
Up Hau un Stich. 289 
a3 de Grönfohl nich waſſen wol. e. Achteinhunnert-Wittfohl, a8 Steenbod vör 
Tönning leg. (Hufumer Gegend.) 
Wat iS de Klock? a. De Klod iS dreevirtel up'n Paar Linnbür. b. De 
Klo is virtel up’n Dorn, wenn ſ' fleit, ſleit f’ di an de Ohrn. ce. De Klock 
i3 rund, wenn |’ fleit, jleit j’ di ann Mund. d. ’n Tafchvoll. e. n rund 
Snftrument. f. Fief Minuten vör virtel vör vor. g. Fief Minuten vör virtel 
vör halwi. h. Fief Minuten öwer halwi vörbi. i. De Klock is fief, itt dien 
Brot man up. k. De Klod iS ach, kriegſt wat mit'n Schad. 1. Wat fe giitern 
üm diſſ' Tied wär. 
Wo i3 dat? a. In Hohenwiechel, wo de Stiepfteen in’t Ulnlock dreiht 
ward. b. Up günt Siet günnert, wo de Welt mit Brę tonagelt i8. c. To 
Bnetehud, wo de Hund mit’n Steert beilt. 
Wo mult du hen? Wo de Hund mit’n Steert henmies. 
Wat fchall dat warn? Handgriff an'n Mehlfad. . 
Schall if mit? a. Du fchaft mit, wenn’t losgeiht. b. Du ſchaſt mit na’n 
Swienwaichen un de Seep un de Böſt dregen. 
38 dat wahr? a. Dat iS jo gewiß, as if hier ftah. b. Dat is jo gewiß, 
as tweemal twee vier is. c. Dat 18 jo gewiß, a8 Gott in’n Himmel is. 
Wat? Watt’n nich, Bommwoll. 
Sp? Sod'n nich, Grasbülten. 
Dat gelt nich! Geld gelt all. 
Se glöv. Löw'n hebbt Feen Gott. 
Wat jeggit to dit Ei? Hett de Katt leggt. 
Willſt all to Bett? Ja, ik will na Fellersdörp na'n Holtjagen. 
Dat is to vel (beim Eſſen). Bel führt man up'n Wag’n. 
Zum Ledermaul: a. Magſt of Klib’n (Ketten) un Scharrfatt'n (Roßkäfer)? 
b. Magft of Torfjoden in Boddermelf? c. Ledertähn, magft of grön Seep? 
Wat Fiefjt mi an? Wat lachjt mi to? Meenſt, dat if di heirad’n do? 
Wannehr kam if to Hus! Dat iS nich wieder hen as her. 
Wie 18 dat folt! Ja, dat iS jchruterig, wenn de Minſch man een Hemd 
an bett un barfod in de Strümp, denn tredt een de Greſen immer fo öwer de 
hölten Slarpen. 
Mudder, he deit mi wat! Lat em man, be fchall hit Abend barfod to 
Bedd — he Schall of nich mit, wenn’t [osgeiht. 
Aller Anfang 18 jwer — bloß nich bi't Steenfammeln. 
Geiht all's in de Welt — bloß feen hölten Badabn. 
Vörſicht is bi allen Dingen god — bloß nich Bi achter utſned'n Stemweln. 
Dat kann 'n Beften pafjern — dat he von 'n Stöl flügt. 
He het 'n anſchlägſchen Kopp — wenn he lanf de Trepp dal fallt. 
He het 'n deepe Inſicht — wenn he in 'n Sod Hieft. 
Wal Mod is, fleed god — un wenn de Hemdflipp’n ut de Büx kiekt. 
He riskiert fien Leben as 'n Stint — a. he fieft bi Dag in’t Finfter, b. is 
bet an de Had int Water un iS doch bang, dat he verfüppt. 
Dat geiht üm — jo, a3 in Olslo (Didesloe) dat Baden. De keen Mehl 
bett, den geiht vörbi, un de feen Badtrog het, ſürt in de Eck. 
Kannſt di nich heipen, Jehann? — fünft jpring in’n Sod. 
Wat 'n Mulap! — Na, wenn du affgüngit, du wörſt of noch feen ſmuck'n 
Dod’n affgeb’n. 
Komm if noch nich an? (beim Spielen). Erft fomm if un denn fomm if 
nochmal un denn fommt ’n ganz Rech Schuvfarn un denn fommft du noch lang nid). 
Find wi uns of wöller? Wi ſünd ja all an Brot gewöhnt. 

