90 Miller. 
Do geit he hen na 'n Örgfen, de Bur, un fecht, fe hebbt je doch afmaft 
dat he vör dat Land fen Bach betaln ſchull, un nu bett de Inſpekter em da 
doch wat vör anfett. | 
‚sa, jecht de Graf, ‚wat min Inſpekter anfett, mutt gell’n.’ 
Sa, jecht de Bur, dat hett em je doch fo vel Gefchirrgeld koſt, denn hett 
he dar je gar niks bi. ; 
Sa, dat 's Enerlei, jecht de Graf. Amer HE will em dr& Nätfeln upgeb’n. 
Wenn he dE roden kann, denn jchall he fen Pach betgl’n. HE ſchall em jegg’n, # 
wat fetter iS as fett, wat heller iS as hell, un wat am dullß’n kling't un ſchall't 
zwer de ganze Welt. 
As HE to Hus fümmt, de Bur, do fecht fin Dochter: ‚VBadder, wat jchat 
(ſchadet, fehlt) di? Du füchs je fo vertörnt ut.’ 
‚sa, ſech' ’e, ‚dat machs wul ſegg'n. De Graf hett mi dre Rätfeln up- 
geb’'n. Wenn ik de raden kann, denn ſchall ik ken Pach betal’n. Awer dat kann 
if je nel’ 
‚Wat jünd dat denn vör Rätſeln?' fröcht je. 
sa,’ jech’ ’e, ‚to ’n erß’n Schall if roden, wat fetter is ag fett. Dat is 
je mul, wenn 'n fit ’n Bodderbrot ſmert mit Wuß up un denn noch 'n Stüd 
Sped tö uplecht.’ 
‚Och, Vadder,' jech’ je, ‚fetter as fett, dat iS je de Eerdboden.' 
‚sa, um to ’n tmet’n,” jech’ ’e, ‚Ichall if vaden, wat heller is a8 hell. Dat 
i3 je wul, wenn de Sünn’ fchin’t un de Mon, un wenn ’n denn noch 'n Lamp 
tö anſtickt.' 
‚Och, Vadder,' ſech' je, ‚heller as hell, dat fünd je de Diamanten.’ 
„Ja,' jech’ 'e, ‚un to 'n drüdd’n fchall if rgden, wat am dullß'n Eling’t un 
Ihall’t öwer de ganze Welt. Dat iS je wul, wenn bi de Mufif trummelt ward 
un denn noch Kanon’n tö gat.’ 
‚Oh, Vadder,' jech’ je, ‚wat am dullß'n Eing’t un fchall’t hwer de ganze 
Welt, dat is je dat Gottswoͤrt.' 
Annern Morgen, do geit de Bur je wa’ hen na den Grafen. 
‚Na, jecht de Graf, ‚heß de Rätſeln ra’t?’ 
Jq,' ſecht de Bur. 
‚Wat is denn fetter as fett?’ jecht de Graf. 
‚Setter a8 fett,’ jecht de Bur, ‚dat iS de Eerdboden.’ 
‚Wat is denn heller as hell?’ 
‚Heller a3 hell, dat fünd de Diamanten.’ 
‚Ru amwer to ’n drüdd’n!’ jeht de Graf. ‚Wat iS dat, wat am dullß'n 
Hing’t un jchall’t Öwer de ganze Welt?’ 
‚Dat is dat Gott3wört,’ jecht de Bur. 
Do jecht de Graf: ‚Dat heß du nich ut di ſülb'n.' 
‚9, ſecht de Bur ers. 
Ne, jecht de Graf, dat hett he doch ne. HE fchall em man fegg’n, wo he 
dat ber hett. 
3a, jecht de Bur dunn, fin Dochter hett em dat angeben. 
Do jecht de Graf, wenn be jo 'n klök Dochter Hett, denn ſchall fe mal t6 
em fam’n. Amer je fchall ne gan un ne fürn un ne riden, fe fchall ne kled't 
wejen um ne ngf, un jchall ne in 'n Wech kam'n un ne ut 'n Wed). 
As de Bur nu ma’ to Hus fümmt, do ſecht fin Dochter: ‚Na, Vadder, wat 
ſchat Di? Du ſüchs je weller fo vertürnt ut.’ 
„sa, jech’ ’e, ‚du heß 'n göd'n Snad fgt (du haft 'n guten Schnad zu faffen, 
dv. h. du Haft gut reden). Du fchaß na 'n Grofen fam’n. Awer du ſchaß ne 

