
Liebes: und Tanzreime. 141 
5. Moder, fitt min Dof noch god? 
Morgen fümmt de Freier. 
Kömmt he nich, jo Hal if em— 
Mit un Bott voll Eier. 
Dithmarſchen. (3. |. S. H.L. ©. XVI. Bd.©.377.) 
6. Die Kellnerin. 
SE jttt un denf 
Un tapp un jchenf, 
Wenn dat jo Feen, 
Dat de mi nehm — 
Un he iS en Timmermann. 
(Biernagfi, Volksbuch f. d. Jahr 1844, ©. 235.) 
F Garbenbinden.“ 
Ik un min Lisbeth wüllt Sommerfeld gahn, 
Wüllt hocken un binnen, as anner Lüd don. 
Anner Lüd hocket un binnet dat Korn, 
Ik un min Lisbeth ſitt achter de Dorn. 
Achter de Dorn, dar waßt dat grön' Krut, 
Dar binn ik min Lisbeth en Kränzelin ut. 
Dithmarſchen. (Ehlers in Bramſtedt.) 
(Vergl. Müllenhoff ©. 490.) 
8. Zum Stelldichein. 
Dat du min Lepvſten biſt, 
Dat du woll weeſt: 
Komm bi de Nacht, komm bi de Nacht, 
Segg mi, wo du heeſt. 
Kam du um Mitternacht, 
Kam du Klock een; 
Vader ſlöppt, Moder ſlöppt, 
SE ſlap alleen. 
Klopp an de Kamerdör, 
Klopp an de Klink, 
Vader meent, Moder meent, 
Dat deit de Wind. 
(Müllenhoff ©. 490 — 491.) 
9. Min Dochter, ſöt von Harten, 
Wat jeggft von unſen oln lütten Marten ? 
33 dat nich ’n rechten ofn keuten Knecht? 
Het Spint un Häfel, 
Siefuntwintig ſülbern Lepels, 
Mangelholt um Tellerbrett, 
Is datt nich all recht nett? 
Kaltenkirchen. (Eichenburg in Holm.) 
10. Gun Dag, Hans Duaft, 
SE be di to Gaſt. 
Du Schaft kam'n in 'n Der — 
SE meet nich, wonehr. 
Schaft eten dat — 
SE meet nich, wat. 
Schaft drinfen Beer — 
SE weet nich, wonehr. 
Gun Dag, min lev'n lütt'n Lüd, 
Schalzitsju, wathvertelln? 
De Winter is bald to Sun (Ende), 
De Husmann döſcht mitZall den Flied, 
Dat he fin Korn will fein (ſäen) — 
Dat 18 nagrad woll in ’e Tied, 
Dat“ Brud un" Brüdigam frein. 
Se gung'n ſo ſacht tojamen! 
Ja, ja, wi wöllt woll kamen; 
Dar keem ok jo de Süſtermann, 
=D 
De Ohm um of de Swager; 
Do gung of jo dat Slacht'n au, 
De Oſſ', de weer nich mager. 
De Kekſch, de meer de Näs jo rot 
Bon all de luter gude Gäſte God, 
Un Schall je di wat Eten kaken, 
Sp mutt je dat Füer naſtaken. — 
Gun Abend, min junge Brut, 
Dat Füer, dat geiht ut, 
Du krigſt 'n jung'n Mann 
Mit de lütt Vijol (Violine) mit de grote 
Bumbam, 
Mit Nelken beiteken, 
Krup unner de Deken, 
Slap ſöt un ſlap ‚warm, 
Nimm ’n Frier in ’n Arm. 
Dar feet’n lütte Deern up’n breedn Steen, 
Harr de Ogen jo rot tomeent, 
AM de lütt'n Deerns de kreg'n 'n jung’n 
Mann, 
Un fe müß ſitt'n un jeg dat an. 
—9— Johann, komm doch her un nimm 
mi doch, 
(oder: DI San Friedrich, nimm mi doch), 
Twee ol Betten heff if noch, 
Een von Fellern un een von Stroh, 
Twee oll Bettlakens un de weern ſo. 
(oder: Dat Bettlaken dat iS jo un fo. 
oder: Een von Heu un een von Stroh, 
Dat drütte dat iS fo um fo.) 
Häfen (hänfene) War’ find vels to rar, 
Slechte Waren kauft man nicht, 
Holten Tellers, tinn' Fatt, 
Sp ’n ol Jappup, is dat of wat? 
Hm! — Jappup? 
Bör 'n Koh 'n Swanz up, 
Gef de Koh 'n A— 
Denn ward di de Bart" krus. 
Brunsbüttel. (Ejichenburg in Holm.) 
11. Hang Hinnerf, wenn dur frien wullt, 
Sp nimm di Namwers Gret, 
Het je nich Kiftn un Kaſt'n grad vull, 
Meeft doch mit ehr Beſcheed. 
(Lehrer em. Bud in Todendorf.) 
2. Ik frieg vör Gram all graue Hoor, 
Ach, Mutter, wat fang if an? 
SE bün binah all dörtig Johr 
Un heff un frieg feen Mann! 
Sett du en ollen Strohhot op, 
Trek an 'n Baar blanke SchoY, 
Wenn grote Loden ziert din’ Kopp, 
Denn maks' du jeden froh. 
(Sud in Oldesloe.) 
3. Morgen wöllt wi Hafer meihn, 
De Stoppeln wöllt wi ftahn Taten. 
De jungen Deerns wöllt wi frein, 
De olen wöllt wi gahn Taten. 
Brunsbüttel. (Sud in Oldesloe.) 
14. Knecht Hans jeet up ’n Schornitein 
Un flieet fine Schauh, 
Da fümmt en bräunlich Mägdelein, 
Kieft em ganz flietig tan. 
Is dat, im em tau foppen? 

