236 
26. Achter unſe Hus, 
Dar fteiht en Kunkefus, 
Dar dot fe in, dar — je in, 
Dar ſtickt de riefe Mann fin Brot herin 
(Bienenforb.) 
Dithmarſchen (Ehlers in Bramitedt). 
27. Ole Moler Grau 
Steiht alle Nacht in Dau, 
Itt nich un drinkt nich, 
Deit alle Minjchen gud. Mühle.) 
Dithmarſchen (Ehlers in Bramftedt). 
(Vergl. Müllenhoff ©. 507.) 
28. Ik weet en Ding in Brabant, 
Un finn dat nic) in Holland; 
Hamborg, de jchöne Stadt, 
Da tragen die Jungfern und Frauen das, 
Hannchen un Annöten, 
Die Haben e3 nicht von Nöten. 
(Der Buchftabe R.) 
Dithmarschen (Ehlers in Bramftedt). 
29. Tweebeen jeet up Dreebeen, 
Da nehm Veerbeen Tweebeen Eenbeen, 
Da nehm Tiweebeen Dreebeen un jmeet 
Beerbeen, 
Dat Beerbeen Eenbeen fallen Teet. 
(Menſch, „Hüker,“ Hund, Knochen.) 
(Müllenhoff ©. 508.) 
30. Wimmel de wammel het Loof dragen, 
Wimmel de wammel driggt Loof nich mehr, 
Wimmel de wammel het Högern Befehl, 
Wimmel de wammel driggt Lief un Seet. 
(Suck in Dldesive.) Wiege.) 
31. Dar ftünn en ol Mann up een Been, 
Harr Hunnertdufend Swien bi ſik, 
Se weern all pickenſwart, 
Se ſä'n all ſnirk, ſnark. 
(Müllenhoff ©. 505.) 
32. In den Garden ftunn en Kutjch, 
Hier en Kutjch un dar en Kutjch, 
In de Kutſch da weer en Duf, 
Hier en Duf un dar en Duf. 
Bon de Duf da flög en Fedder, — — - 
Ut de Fedder word en Bett, — 
In dat Bett da ſlöp en Knech, — 
Vör dat Bett da ftunn en Weeg, — 
In de Meeg da flöp en Kind, 
Hier en Kind un dar en Rind. 
Nu rade, wat i3 dat? 
(Müllenhoff ©. 506.) (Eine große Bohne.) 
33. Dar jeet en Jumfer op den Bom, 
Harr en roden Rock an, 
Harr en Steen achterin, 
Rade mal, wat mag dat fin? 
(Müllenhoff ©. 506.) (Apfel oder Kirjche.) 
34. Da flügt en Vagel ftarf 
Twiſchen hier un Dänemarf. 
Wat het he in fin Kropp ? 
Twölf Laft Hopp. 
Wat het he up fin Kron ? 
Twölf Jumfern de find fchon. 
(Schlehdorn.) 
Meyer: Plattdeutfche Rätſel. 
Dabi en Fatt mit Wien. 
Mutt dat nich en braven Bagel jin? 
Meillenhoff ©. 507.) (Scdiff.) 
35. Da leep en Lütj’ Hund woll bwer't Feld, 
He harr ſin Steert jo krus upkrellt 
SE do di ’t Wort woll in den Mund, 
Schaft doch nich raden: Wo heet de lütje 
Hund? (Wo.) 
Miüllenhoff ©. 507.) 
36. Da was mal en Hund, 
Un de was bunt. 
De Hündgen fin Nam was mi ne bergeten. 
Heff dreemal jeggt, 
Schaft Tiefers ne teten: 
Wat fürn Nam have de Hund? 
(Miüllenhoff ©. 507.) Was.) 
37. Dar leep en lütjen Mann in roden Rod. 
He ſä: Moder, währt jun Höhner doch! 
Vor jun'n Hund bün if gar nich bang. 
(Miüllenhoff ©. 507.) Wurm.) 
38. Achter’n Ab'n 
Staht ’n paar Klab'n. 
Up de Klab’n dar ſteiht en Tunn, 
Up de Tunn dar jteiht en Trechter, 
Amer den Licker dar is en Rüker, 
Awer den Rüker dar find twee Kiefer, 
Awer de Stiefers dar ſteiht wat Gras, 
Dar lopen fette Offen up un af. 
(Müllenhoff ©. 508.) (Sung und alt.) 
39. Keem en Deert von Norden, 
Harr veer Ohren, 
Harr ſöß Füt, 
Harr en langen Steert. 
Rade, rade, wat is dat? 
(Müllenhoff ©. 508.) 
40. Hier un dor un allerwegen; 
Kannſt du mi dar wol ’n Bund ut mägeit, 
Sp will if di Lübee un Hamburg gemwen. 
Luft, Rauch.) 
(Reiter.) 
- (Handelmanı, Top. Bolfshumor ©. 25.) 
41. Kolenfarfen, dar bün ik famen, 
Dar wollen de Lüd verflamen. 
AS if na Lanenborg ging, 
Keemen allerlei Beeſter "rutipring’n. 
As ik Hitzo befüch, 
Dar jagen je de Fleegen weg. 
In't Auge Hus bün if of weſen, 
Dar weih een de Wind üm de Neſen. 
. Da reif ik na Kolenkarken torück, 
Dar höl'n wedder tojamen de Apen um 
de Rück. 
(Die vier Jahreszeiten, dargeftellt durch an- 
flingende Ortsnamen. Handelmann, Top. 
Volkshumor ©. 31, 32.) 
42. Wannehr fitt de Kreih up’n Stubb’n ? 
— Wenn de Dom afhaut is. 
43. Wovel Kalwerfteert hört darto, bet 
je an ’n Himmel vedt? — Gen, wenn he 
bloß jo lang is. 

