516 A. Engler, Beiträge zur Flora von Afrika. LIL. 
nitens, in lobis adultioribus leviter impressulus et subfissus, in centro di- 
stinctius et praesertim transverse fissus. Lobi peripherici ad 2 cm lati, 
ambitu rotundati, plus minus conchiformes, adpressi et concavi, anguste 
fusco-marginati et ciliis simplicibus rarioribus ornati, esorediati, obiter vel 
profundius crenati et crenis vel imbricatis vel marginibus sinum acutum — 
versus se invicem fulcrantibus erectis et plicam alteriorem centroversus 
evanescentem formantibus, ita, ut lobi centrales apparent radiatim plicati; 
lobi primarii et secundarii etiam 1,5—2 cm lati et in parte mediana ad- 
pressi, marginibus subadpresse imbricatis et plus minus crenatis, crenis vel 
magis explanatis vel crispate adscendentibus, saepe in dorso soralibus pri- 
mum punctiformibus, deinde latius confluentibus vel etiam globose compactis, 
primum concoloribus, mox sordide terreis obsitis et crebrius ciliatis, ciliis 
saepe ad 2 mm longis, simplicibus vel rare 1—2 ramosis. Pagina inferior 
ubique nigra et rhizinis brevibus fulcrantibus pro parte dense munita, extus 
magis picea et nitens, rhizinis sensim evanescentibus, ad oras badie fusca 
et nitens et 4—5 mm nuda. Thallus CaCLO, non coloratur; KHO cortex 
lutescit, medulla non coloratur, sed addit. CaCLO, varie distincte rubescit. 
Interna structura thalli fere ut in Parmelia perlata europaea; cortex su- 
perior 9—13 u, tandem 14—22 yp crassus, extus fuscule sordidus, plus 
minus, saepe dense granose inspersus, extus granose dehiscens, ex hyphis 
subperpendicularibus, ad 5—6 u crassis, plus minus distincte contracte cel- _ 
lulosis formatus; stratum gonidiale cohaerens, cortice fere aeque crassum, 
gonidiis 8—11 p latis et saturatius coloratis bene elucens; medulla minus 
vel parum granose inspersa, plus minus aörigera, ex hyphis praesertim di- 
stincte longitudinalibus formata, 2—4 u crassis, membrana tandem plus 
minus torulosa praeditis, lumine hypharum bene perspicuo; cortex inferior 
9—20 y crassus, egranosus, nigrofuscus, cellulosus. — Apothecia urceolata, 
in parte centrali thalli rariora, orbicularia, 3—4,5 mm lata, involucro in- 
ferne valde constricto, sed non distincte pedicellata, supra incurvo et dense 
sordide soredioso; discus mediocriter vel obscurius fuscus, imperforatus, 
primum profunde concavus, tandem magis explanatus et cum involucro 
radiatim perfissus, madefactus (etiam discus) virescens. Cortex involucr 
infra 30—38 y, deinde ad 20 u et in margine ipso ad 15 v. crassus, infra 
in rugis interruptis et supra, ubi sorediosus, longe spatice disjectus, ex 
hyphis ramosis et paullo laxius plectenchymaticis contextis, 4—5 u. crassis, 
plus minus distinctius cellulosis, cellulis vel longioribus vel brevioribus, sed 
non orbicularibus, lumine latiore, saepe visibili formatur; stratum gonidiale 
sub cortice et sub hypothecio fere aeque, ad 29 u. crassum, gonidia totum 
per medullam dispersa, ubi involucrum sorediosum. Hypothecium circa 
38 u crassum. Hymenium angustum, 45—48 vu altum. Paraphyses fili- 
formes, 2—2,5 u crassae, ramosae, minus distincte cellulosae, supra ad 
3,7 u crassae, clavatae et epithecium obscurius rufo-fuscum formantes. 
Asci latius clavati, 44—50 » longi, supra membrana valde incrassata 
