A. Zahlbruckner, Afrikanische Flechten (Lichenes). 533 
igitur magis ad Parmeliam trichoteram Hue quam ad Parmeliam perlatam vel pro- 
 boseideam spectat. 
Exemplar originale aliud vidimus ex herbario Helsingforsensi (Brasilia, leg. WEDDEL) 
sub nomine »Parmelia subrugata Nyl.«, parvum quidem (frustulum cire. 4,5 cm men- 
tiens), sed apothecium ad 7,5 mm latum et conceptacula pyenoconidiorum exhibens, a 
NYLANDER ipso inscriptum, i. e.: »sporae 32—36 u. longae et 15—22 p latae; pycno- 
conidia 4—5 y longa et 1 u lata, K +, KC= erythrin.« Reactiones eaedem ac a Ny- 
LANDER exemplari adscriptae. Structura hymenii (visum 425 y altum), hypothecii et 
paraphysium, quarum lamina tenuia, ramoso-connexa bene elucent, non alia quam in 
exemplare originali supra descripto, nec minus sporae 25—37 y longae et 15—20 u. latae, 
membrana 3—4 p. crassa cinctae. Cortex involucri visus 46 y crassus, Hyphae corticis 
parum ramosae, perpendiculariter contextae et nodulosae, 9—11 y latae. Conceptacula 
pycnoconidiorum solita, immersa, 0,15 mm lata; perifulcrium in parte porali nigro-fus- 
“cum, caeterum dilutius pallidum, serius ad basin obscurius fuscum; fulcra laxe ramosa, 
50—70 y longa; pycnoconidia 3,5—5 p. longa et 0,6—0,7 p. lata, bacillaria, sed distincte 
etiamsi leviter arcuata. Notae igitur cum descriptione a NyLANnpER data caeterum suf- 
| ficienter conveniunt, sed forma pycnoconidiorum alia et peculiaris et planta a KREMPEL- 
HUBER primum descripta longıus abstans. 
Num Parmelia latissima var. subrugata Nyl. a Krempelhuber in Flora, 4878, p. 463 
| commemorata cum uno vel altero hic nominato exemplare conveniat, dubium permanet. 
… In herbario Mus. Hist, Nat. Vindobonensi exemplar quidem originale hujus plantae (Re- 
_ publica Argentina, leg. Lorentz et Hieronymus) adest sed sterile, idcirca non tute deter- 
- minandum. Secundum reactiones, secundum thallum crassum, firmum et laevem, secun- 
dum lobos latiores (circ. 2 cm latae), subabrupte saccate plicatos et inter plicas adpressos, 
secundum pycnoconidia sublageniformia, 5—7 p. longa et ad 0,7 u lata fere cum Parmelia 
saccatiloba Tayl. convenire videtur. Lobi autem centrales, ubi inter plicas substrato 
adpressi, dense et alte mesenteriformiter rugati (in exemplare ex herbario Helsingforsensi 
potius hinc inde torulosi et spurie tantum rugosi) sunt, laciniae lineares (ad 2 mm longae 
et‘ mm latae), ad margines loborum, sed etiam limbus loborum periphericorum per- 
rare cilia una et altera parva et inconspicua (ad 0,5 mm longa) ornatae sunt et pagina 
inferior magis rhizinosa, rhizinis et papillis usque ad 6 mm ante oras progredientibus 
et grossius, non ut in Parmelia saccatiloba subtile et saepe fere punctate rugata est. 
Certe autem hoc exemplar originale tertium nec cum primo nec cum secundo specifice 
congruit. Quae cum ita sint, exemplar supra primum commemoratum et ulterius de- 
scriptum solum, una cum descriptione a KREMPELHUBER prima data, Parmelia subrugata 
Nyl. apud Krphr. denominandum videtur. 
Parmelia hyporysalea Stnr. et A. Zahlbr. — Parmelia olivetorum 
var. hyporysalea Wainio in Catal. Welwitsch. Afric. Plants, vol. II, pars II. 
(1904) p. 399. — Exsice.: Lojka, Lichenoth. Univ. n. 61. — Species jam 
reactionibus accedens ad Parmeliam olivariam Ach., sed thallo opaco, 
non albo-maculato, escredioso et apotheciis perforatis praesertim diversa, 
stirpis Parmelia africanae Müll. Arg. adnumeranda, in qua lobi thalli ir- 
regulariter undulate abstantibus, supra erugatis (in vicinitate apotheciorum 
hine inde tantum paullo rugulosis), sed rimulosis praesertim secernitur. — 
_ Apothecia perforata, ad 15 mm lata (sec. Wainio usque 20 mm lata), in- 
voluero vel diu subaequali vel mox infra grosse et alte, supra densius re- 
ticulatim et magis obiter rugoso; cortex involucri 40—75 y, supra 18—22 u. 
erassus, plus minus interruptus, rarius etiam lineis granosis, sub micro- 
