Te 
ay 
A, Zahlbruckner, Afrikanische Flechten (Lichenes). 537 
latis. — Apothecia crebrioria, orbicularia, 10—44 mm lata, juvenilia im- 
perforata, tandem saepius saltem perforata, ex urceolato plus minus ex- 
planata, indistincte pedicellata; discus primum profunde concave impressus, 
margine fere acuto et tenui, integro, parum incurvo, fere inflato et aequali, 
deinde plus minus explanatus, e pallide vel obscurius badius vel luride 
badius, opacus, rare subnitens, madefactus in olivaceo-viride vergens; in- 
volucrum mediocriter rugosum et minus crassum, margine subcrenato, cortex 
involucri parum crassius (infra ad 40 u, supra ad 20 u) et fere aeque con- 
textus, intus paullo distinctius reticulatim contextus, ac cortex superior 
thalli, hyphae vix crassiores et cortex saltem marginem versus aeque crebre 
interruptus, subincolor et extus plus minus fuscescens, stratum gonidiale 
sub cortice tenuius (ad 38 u) et minus cohaerens, gonidia ut in thallo, me- 
dulla parum inspersa, sed aérigera, hyphae medullares 3—4,5 u latae, 
membrana laevi, sero paullo tuberculosa, lumine tenuiore vel ad 1/, diam. 
lato, nodulis rarioribus; hypothecium tenue, 25—38 y crassum, inaequale, 
duplex, zona superiore ad marginem tantum distinctius separata (in planta 
_typica 37—60 u crassum, inaequale et duplex); hymenium 48—55 u altum, 
egranosum, strato amorpho parum perspicuo vel fere deficiente; paraphyses 
filiformes, tenuiores, ad 1,5 u latae, vix ramosae et indistincte septatae, 
supra vel bene ad 4 u capitatae, ubi epithecium obscurius coloratum vel 
angustius vel non clavatae; epithecium vel obscure vel dilute rufofusce- 
scens; asci clavati, mediocriter lati, supra bene incrassati, 38—42 pu longi 
et 15—19 u lati, 8 spori; sporae ellipsoideae vel late ellipsoideae, mem- 
brana tenui cinctae,-40—15 p longae et 7—9 p latae. I ope regulariter asci 
tantum coerulescunt et infra plus minus in luteo-viride decolorantur, hypothe- 
cium superior coerulescit. — Conceptacula pycnoconidiorum solita, immersa, 
0,13—0,17 mm lata; perifulerium eircumeirca tenuiter nigrofuscum et circa 
porum incrassatum; fulcra basalia 80—90 u longa, lateralie sensim minora; 
pycnoconidia recta, longa et tenuia, 14—19 (21) » longa et ad 0,6 p lata. 
Bukoba am Viktoriasee, auf Baumstämmen (Scaröper n. 323); Kikuju 
. bei Nairobi, Britisch-Ostafrika, auf Baumrinden (Horn). 
Parmelia proboscidea Tayl. apud Mack., Flora Hibernic.,vol. II. (1836) 
p.143; Wainio, Etud. Lich. Brésil, vol. I. (1890) p. 29. 
Ost-Usambara: Im Regenwald bei Amani, bei 800 m ü. M., auf 
Baumstimmen (BRUNNTHALER). 
Planta notis caeteris bene cum Parmelia proboscidea typica conveniens, pycno- 
conidiis etiam 4,5—7(7,5) p. longis, sed distincte elongato-sublageniformibus. Perifulcrium 
circa porum tantum nigro-fuscum, caeterum sordide fuscato-pallidum. Ulterius ob- 
servanda. 
Parmelia procera Stnr. et A. Zahlbr. nov. spec. — Thallus suborbi- 
cularis quidem sed propter lobos imbricatos et ad margines crispate, bre- 
viter et fere dense lacinulate adscendentes immo erectos non distincte ra- 
dians, ad 47 cm longus et 13 cm latus, siccus et madefactus subglauce 
