1801.1] 
Supremely bleft while thus I quaft, 
My mind in airy regions roves, 
I fport:the fong, the toaft, the laugh, 
And think of Venus and the Loves. 
A. P. 
aE 
FHE following Effay is from the claffica] 
pen of Dr. Geddes; and the Tranflation 
which accompanies it, from that of his 
friend Mr. Good. 
IN OBITUM 
MONESTISSIMI, INTEGERRIMI, MEIQUE 
AMICISSIMI VIRIy 
DOMINI DE*PETRE. . 
FiRGONE abripuit mihi mors crudelis Ami- 
cum, 
Dulce decus, columen prefidiumque meum! 
Abripuit, medio vix lapfo temporis zvo 
Quod dare terrigenis fata benigna folent. 
Heu! hev! quam fubit6 mortalis labitur 
5 ztas 5 
Quam celeri greffu' Nex inopina venit! 
Nex atrox! nulli parcens, et nefcia flecti! 
Sic mihi delicias tu, truculenta! rapis? 
Non Perri pietas, nec fervida vota fuorum 
Lethalem poterant jam cohibere manum ! \ 
Dure adfunt Parce, truncantes ftamina vitz ; 
Nobilis ac animus corpus inane fugit. 
Quam tibi tum fuerat, quam vivus, Jutta, 
fenfus 5 
Tali, tam juvenis, ve! viduata Viro? 
Sed tibi funt cafti carifiima pignora amoris: 
Hac tibi triftitiz dulce levamen erunt. 
Qur dolor excrucians invafit pe@ora Nari, 
Cum Pater, ante oculos, }am moriturus 
erat ! 
Sed Nato eft fuavis conjux, fuaviffima proles: 
Proles et conjux dulce leyamen erunt. 
AST mihi meroris non ullum eft dulce leva- 
> =Een3 
Fomento nullo plaga levanda mea! 
Non mihi fubridens /odo/es, fon blanda fodalisy 
Quz queat 2rumnas extenuare meas, 
Pro fponfa, fobole et, defuncto proque pa- 
rente, . 
Inftar cunétorum, folus Amicus erat : 
Solus amicus erat——fed qualis?—non mihi 
FRATER 
Germanus tam, quam Petrus amatus 
erat! 
Scilicet, Is, princeps, eft me dignatus amare ; 
Et locuples, inopem me cumulare bonis. 
Bis decies Phebus ceeleftia figna peregit 5 
Ex quo permiffum eft ejus amore frui: 
Sum femper fruitus, dum fallax vita manebat : 
Noluit, ac-moriens, non meminiffe mei. 
Illius alma manus, ftudiorum fida meorum 
Fautrix—his ftudiis otia grata dedit. 
Plangite, Pierides! et longos ducite planétus: 
Mufarum conftans Perrus amicus erat. 
Tu, tu, precipué, qua carmina.facra Zionis 
Pangis, tu gemitus ingeminato meos. 
Original Poetry. : 135 
Quis tua, nunc, memet veftigia, Diva, legene 
tem 
Per vepres, feffum quis relevare velit ? 
Me prope cum piguit tantos tolerare labores, 
Dejeétos animos fuftulit ille meos. 
Me cum mordaci lacerarent dente maligni, 
Et contra fremeret caca fuperttitio ; 
*< Putida tu {perne illorum convicia (dixit) 
“ Cura tibi tantim, perficiatur opus.” 
Ah! fi, Tz vivo, melior Fortuna dediffet 
Huic operi fummo fummam adhibere ma- 
num 5 
Et T1g1 poftremos, ut primos, Petre, la- 
bores 
Sors mea donaffet poffe dicare meos: 
Gaudia que? quanta ac efiet mea pura vo- 
luptas ? : 
Hoc defiderii fuamma, caputque mei ! 
Aft aliter vifum Superis—fortemque fubire 
Convenit—at fletus quis prohibere poteft? 
Omnibus es flendus, queis notus, PeTreg, 
fuifti 
Mi fendi firém non feret ulla dies. 
Ah! quotiens fubiit Dinec +1 dulcis imago. 
Rugofas tingunt flumina falfa genas! 
Singultus tremuli fpirantia vifcera pulfant ; 
Rodit et occultus mollia corda dolor ! 
Sed fecura quies tua fors! fedefque beatae 
Te capiunt--Fruere O! forte, Beare t 
tua. ; 
Et, fi res liceat quondoque agnofcere noftras, 
Sis bonus—et nobis, qua pote, Petre, 
fave ! ; ; As Ge 
Scribebam in leEulo, “dolens et infirmus 5 
Prid. Nona Ful. 1801. pe 
eee 
ELEGY, 
ON THE DEATH OF THE RIGHT HONK. 
LORD PETRE, 
Tranplated from the Original Latin of 
DR. GEDDES, 
H4s cruel.Death, then, robbed me of my . 
friend ! 
My guide, my guard, my firft and deareft 
boaft! 
Robbed—ere he {carce had half-way reached 
his end, 
Had Heaven allowed the days allowed to 
motft, ; 
How {wift, alas! this mortal being flies ; 
Fiow eager Death his heedleis prey to gain! 
Dread Death! remorfelefs! deaf to human 
fighs ! 
Thou, barbarous! thou ! who all my fweets 
haf flain. 
Vain Petre’s wifhes ; vain the holy ftrife 
Of prayers profufe, to fave him from the 
dead s 
The prefent fates, relentlefs, claimed his life, 
And from the fleth his generous fpirit fled. 
How 
