CASUM |. maius: Panax Heracleum quibuldam. 
Spódylium ex Diofcoridis 
fententia;f//ia habet Platano 
quadantenus. fimilia , atque 
ad Panacis foliorum figura 
accedentia: casles vero cubi- 
tales, Foeniculaceos : Semen 
in cacumine adSeteli acce- 
dens, verüm latius , candi- 
! dius & grauis odoris: flores 
albos: & radicem itidem caa- 
didam , Raphant fimilitudi- 
ne, Nafcitur im. paluftribus 
& aquolis. 
Pro Spondylio autem Veteri 
nonnulli exhibent. Aogeli- 
«^ dylium ; quod hic. pingimus 
Ww opondylij maioris appellatio- 
nem obtinuit, & à nonnullis 
Panax. Heracleum. inlcribi- 
tur. 
SILAVS VEL SILAVM QVIBVSDAM. 
yocuce dava. f. jaw 
; j i yo. ANNE [ex 
M. D. Silai, quantü&t N chis con- 
ó : , ftat , folus meminít Plinitis, 
: nafci tradit glarcofis s pe- 
rennibas riuis, cubitalem, 
Apj imilitudine. Coqui ve- 
10 , vt Olus acidum , magoá 
vtilitate veficg. 
Cubitalis vel fefquicubita- 
liseft planta, caule giabro, 
ftriato, alis concauo. Flores 
vrbbellati, albicantes, quos 
femina excipiunt. bioa iun- 
&a , gibba, itriata, fzpore a- 
romatico, vinofo. Folia am- 
."porcacri. Radix longa , di- 
-gita!i craffitudine, foris füf- 
ca; intiis alba, penes terram 
'comofa , in plura capita di- 
uifa, faporc aromatico pre- 
dita, : 
humidis , acin hortis ctiam 
colitur, Iunióque & Iulio 
florer, 
ANTIHRISCYS QVORVMDAM, SEMINE ASPE- 
: . 16, hifpido, 
Caule eft. fefquicubitali, 
hirfuto , afpero, geniculato: 
folia Anthrifci vulgaris; hir- 
futavmbella paruz albicant: 
Semen. Coriandro par , & 
Lappule canatim inftar e- 
chinatum , afperum, ftiiatii, 
' duplex, nigricaris,& nOnihil 
amarum. Radix alba , odo- 
/. rata & atomartica, Paftinace 
277: fylvefttis modo. Montbel.. 
^ |. gardi abundat in fepibus & 
, juxta/a Croie, florens Iulio, 
(j| & femina producéns. Au. 
M gufto, pO 
A An Cordi Deucoides ma 
jus? An Czfilpini Gingi- 
dium ? Gefnerus hort. vocat 
à Dauci genus paruum aípe- 
| rufculum, circa fepes & 
muros na(cens, inutile, | 
[-] 
M AA pO cp X OSTERUIEIDVM C Yo eS 
JSPONPYLIVM SIVE SPHONDYLIVM. Spondyliá Spo NovPivM i ATO 
Ap, qui lib. 26. cap. 8. Silaum^ 
pla, minutim diffeQa , inci. - 
.  furá fere Sileris montani, fa- 
Prouenit in pratis , locis 
r b 
* N 5 
glabrum, C. Bauhini, 
Radice eft cra(sd càqueal 
535 caule bicubitali , genitüe 
lato: foliis ficulneis , glabris 
per marginem crenatig; £afás 
li (ammo vmébella flofetilos 
Ze rum candidorum infidet, $a 
men fabrorandiía, plausum, 
, cuius fummitati apes infigis, 
"VU. A 
In Baáfileenfium | mente 
Vvall-rfall folüjn. vidit C, 
| /" Bauhinus deferiptionis ade 
Zu tenor, qui Spondylij alpini. 
- di parut, & 5pondylij erifpi 
AS ctiam meminit, UN 
Czteim, Diofcoride & 
eh i J&Z75 femen. Potum pituitofa per 
ic Did —. c$, aluum educit, ac medetur 
p Js JN cuam hepaticis, otthopnoie. 
T í "^u ciscomitialibü(gue & regiis 
& -| — "morbis, Radix ad eadem 
prodzit, &c. prem 
vot 
SILAO SIMILIS SAXIFRAGIA ANGLORVM. 
Ab eximia in frangédo cal- A 
culo dote Saxifragam, ine ^) 
fcripferunt. Angli plantam 
hanc vdis familiarem ;. foliis 
Faeniculi latiozibus, pratete 
fis Sefeli minoribus: radice 
veró odorá, foris nigrá,ife 
tüs albi, Peucedan! facie, 
Flores illi io vmbellis candi - 
di, Sémen Foeniculi , caslie 
cub:talis & fefquicubiralis,. 
: pen t6 4M YYL flatus V 
Z: MOA Á 
N Lobclius defcriprionis age. 
s , thor vocat Saxifragiamz Jn | 
7 ' gl $efeli: fis Mof- 
: glorumyScíelupratenfis MÓ 
N 
pelienfium facie. Hiftoria 
Lugd. dicitur Saxifraga ums 
bellifera Anglorum, — 
Calida eft intertio gradu 
| & ficcainlecundo: vímque 
. habetaperiendi, attenuandi, . 
difeutiendi & refoluendi, ^ 
quas eaídem faculrates pof. 
fidet & $iiaum, 
EN 
Pisr rzXOT1CcI PVLCHRVM GENVÉ, 
Heterogenea (unt, & ín 
Appendicem referuabantür » 
quz fub finem huiuspaging, - 
, . &inproximéfíeguenti, hae 
bentür, Sed replendus erat 
hic hiatus cui oecafianem | 
dederat noftia à Typogra- 
4 phisabíentia. Idque monete 
£)) dum duximus, ne Nobisvis 
EN tiovertatur bac Metaffafis, «— 
mox 
QD 
77 DAI. 
Pu Rae rr 
SSSSSSSQANSU NN 
S 
PS i^n 
e à 
X 
-k 
p 
Ss 
