c 
COSA C 2 P 4$ 2 2a inci 
liber Capitulü« Sedibug: »lvi« 
tiptus de manibꝰtenentis ĩuiſi viſa ẽy kuctu ergo facto áipane 
bili ter ct incõttectabiliter tolle 
bat᷑⸗ Hoc exẽplũ magiſter al 
bert )f rater oꝛdinĩs pꝛedicatoꝝ 
theologus in diſputacione pift 
us adduxit cum coꝛam epifcopo 
priſieñ · pꝛedicta queſtio de rap 
tu mulierũ taliũ moueret᷑ ĩſicut 
ab ilk fibe plena pcepimꝰ à in 
diſputacõne fuerũt Men tẽ vero 
tfiſlati bois aliter demones ali 
enent vitre nó poſſũ · ñ eo mo 
do quo bomines per inergiam 
opacbez et mentis ĩſaniamvt q 
fiant aum eis penitꝰ non aduer 
tant efficiũt᷑ amtes · Cum wero 
wlũ tate d inavel hominũ diligẽ 
cia ita apti a de monibꝰhoĩbus 
reſtituũt᷑ et mẽti: nũq; tá ſic re 
ſtituũt᷑ in integrũ ſanitati qui 
ſemper eoeũ co ſuſpẽ ſum fit et 
pꝛonũ ab teditum · ſiaut illi q fe 
mel amenciã paſſi ſũt facilima 
occaſione ab améaáa telabunt᷑ 
s q̃dam teferũt q̃viderunt fa 
ties fic raptarũ que palliba fup 
macie 4 liuida a oaili magis in 
ſtabiles d» in n6 apnes ¶ Gu 
tena biabanae villa eftfolénis 
et notas In hac dbam iuuenis 
puellam vᷣginem adamauit / €u 
qʒ to eius nupcijs illius paté 
tib: loq̃ ret᷑ et illi tẽnuetent pu 
ella medio tpe fabit i acitam⸗; 
qua ĩgaueſcente moꝛi omnibꝰ 
di pio moꝛtua pulſate ſũt Nec 
moꝛa · iuuenis amatoꝛ puelle de 
villa eadẽ in crepuſculo noctis 
pge bat ab aliam et amm per du 
meta tñſitet audiuit voccm cft 
femine lamentantis : Sollictꝰ 
ergo diſcurũs et que rens audi 
tam inueĩt puellã quã mo tuã 
eſtimabat / Cui et dixit Motu 
am te plangunt tui et h vnde w 
niſti.e Et ecc ait vir ante me 
vadit q̃ deducit me. ſtupefactꝰ 
ad boc iuuenis aum neĩnẽ aliũ 
fi ſolã puellam vide rʒ aubacter 
rapit et in demum extia villam 
ꝓtinus occultauit/ Hinc tegreſ 
fus ad villam amicis ſuis loqͥt᷑ · 
Ifngeebit᷑ ab pati m puelle aiz 
amicis ſedentem ab funus · q̃rit 
ſi ſibi ſuã filiam datet quã qua 
fi moꝛtuam plangebat/ Cui pa 
ter ammiratꝰreſpondit / Num 
qb pꝛo deo michi es vt moꝛtuã 
ſuſcites ct accipias inv oem. 
Et iuuenis · tantum ait libens 
ſpondeas vt ilia tuã habeã ĩvꝝ 
Q6 ſiviuã reddide ro et fanams, 
Cui pater conſentiens dictũ co 
fà oibus confirmauit Mx iue 
nis tleuato lintheo quo coopta 
putabatur figmentum mirabi 
le q̃le a nullo hoĩm fien potuit 
iuenerũt / Diat᷑ aũt ab biis q 
figmenta huiu ſme di byalclica 
