— 222 — 
Posito sm, t= 1—m, et aequatione per 1.2... n divisa, habebitur 
m(m+1).. (M+n_1) Ds ap m(mal)... (m+an2) 
Io Boo 1.2...(n—-1) 
idest, ad formulam (3) respectu habito 
+ eteo. = 1, 
(m_1) (m_2) x 
(14) == (@—1) Na : net = 1 
Si n—1 in locum n ponatur, habetur 
(15) NR o e ln 
2 
et subtractione peracta 
Nono) Ni e —-et.=0, 
quae, si cum (13) conferitur, ad aequationem ducit 
K=N 
Methodus igitur supra exposita aequationes supervacaneas eliminandi systema 
(2) ad aequationes numerum N, reducit, idest ad tot aequationes, quot in ipso 
systemate inter se omnino independentes adsunt et ad determinandas incognitas (An) 
necessariae sunt. 
3. Ex omnibus aequationibus, quae in systemate (2) continentur, eas nune con- 
siderare liceat, quae usu unius e variabilibus y,1.., n deductae sunt, ex. causa 
aequationes 
dAn1) dX‘q BIS, 
A ria 
idest 
(16) i (Ana), = 0 o) 
quae usù variabilis y, deductae sunt. 
In has aequationes inquirere volumus, num omnes tamquam supervacaneae in 
systemate (2) considerari possint, aut quot. ex illis necessariae in systemate sint. 
Patet ante omnia omnes aequationes (16) in systemate (2) tanquam supervacaneas 
nullo modo considerari posse, quia in illis derivatae CEI da 
dIYn'" dYh 
in reliquis aequationibus systematis non reperiuntur. Cum autem y, variabilis sit 
omnino indipendens, haud possibile est, aequationem quandam ex (16) a reliquis 
aequationibus systematis (2) deducere. 
Si aequationes (16) excipiantur, systema (2) ad sequens Tecn 
continentur, quae 
dAn1) ci 
(17) va IZ Xn) 3 = 
=D, 
Y=Y1 Ya, :3Ym (YU, 0xcepio). 
Sit nunc A, quidam e numeris naturalibus 1, 2,.., m (k excepto), et ex aequa- 
tionibus systematis (2), idest (7), seligantur eae, quarum prima membra notis 
(IR) (AR) (0A) 
(Me) © , (Mt); 
hi? 
