= Ve 
Cum autem a valores habeat 1,2,.., m ety valores y1,%2,.-,%m (Y excepto), 
formula (23) sequens systema aequationum repraesentat 
dd ddI DCINA 
(Di 1 (2) mai © oe (ii i. —0 
(EE an + (2 la) wo x = (OVE da = 
So d09 5a 
(06) DU -(s e QU m SP 00 Di ni == 
in quo aequatio 
DIL dI 0 dI m 
7 MA Ti = 
(n nl i - (2 n (TE DUI -+( MN_1 dYi 0 
excepta putatur. Si rd Scion II 9 n VALIADIlI UM 1,0 Ya, 8 Um INbEL 
se independentes fingimus, e superiori systemate facile sequitur, omnes quantitates 
(Di n) En , (106) 
necessario nullas esse debere, si ex illis una tantum nulla sit. E systematis (22) igitur 
unum tantum retinere sufficiet, ex. gr. systema (Di) =0g idest in locum syste- 
(D%.) —. 0 
ponere possumus, quod aequationes numero N,/_i continebit. 
Hac disquisitione patet, limiti Ny+N,-/—1, quem supra invenimus, limitem 
Ny 1 anti Nata! —1l 
matis (2) = 0 systema 
‘substitui posse. Consideretur deinde systema (DiL)= 0, quod aequationes nu- 
mero N,/_j in se continet. Huic systemati sequentia substitui possunt 
(24) (16.)= =0, (125 ») 0 SIE ( Imiî_,) 0) 
quae numerum mN,/_y aequationum complectuntur. Si nune calculus superiori similis 
peragatur, facile demonstrabitur haberi 
T dXa IetR 
x 2(105,) » 10) 
et e systematibus (24) unum tantum sufficere, ex. gr. systema 
(10.) =0, 
quod aequationes numero N,/_s continet: ita ut limes Ny/_1 + N, —= 1 24 limitem 
Nya Go pad! —1 E 
reducatur. Disquisitione igitur ad finem peracta, ad conclusionem perveniemus, unam 
aequationem, ex. gr. (ui dea idest 
nl 
CORE 
FATTO 
da’ 
