— 232 — 
Valores porro subsequentium derivatarum (A, +1)... usu subsequentium systematum 
(e; +1),-.. determinati evadunt. Hac disquisitione sequitur possibile esse, functiones 
dar, dar... positae condicioni respondentes determinare; et e varietatibus m di- 
mensionum, quae aequationi (84) satisfaciunt, quandam adesse, quae per varietatem 
Vm_-a1 arbitrario sumptam transit. Si igitur varietas Vn_a1 data’ sit, possumus va- 
L F 
lores (A1), (A2),...., ideoque coefficientes (3) ei respondentes su- 
Yi Va Ymaa 
oo 
periori calculo determinare ; et usu formulae (32) varietatem z = m dimensionum, 
aequationi (34) satisfacientem et per V,_1 transeuntem, per varietates m — 1 di- 
mensionum explicare ; ita ut eius partem finitam in proximitate datae varietatis 
V,,1 supputatam habeamus. Hic modus determinandi varietatem m dimensionum 
tanquam integratio per seriem aequationis (84) considerari potest. 
Habeatur ex. gr. aequatio 
(36) | RI des 
dX1 dd9° d03 
in qua Q functio sit variabilium 21 %2 %3 2. 
Ex varietatibus trium dimensionum, quae a data aequatione indicatae sunt, 
quandam determinare nobis proponimus, quae per varietatem duarum dimensionum 
c1= Ya (/1Y2) 
a =Q 
xa = Wa (1142) 
(37) d3= Yz (V1Y2) 
z = (Y1Y2) 
transeat. Quantitatem yz haud indicandam censuimus, cum ci valorem quendam con- 
stantem tributum fingamus. 
Systema (ei) duabus tantum aequationibus constituitur 
Da do a 
pra ce =.(8 = 
0, a gu 
A dY2 
. . dI d%9 Nat : 
ubi coefficientes 2a 70 ab aequationibus (37) deducendì sunt. 
1 1 
In systemate (es) habemus in primis aequationes 
d(1) dA1 dX‘9 dX3 
— —-— (11 — (21 — (31 =0 
eZ 
d(1) dI1 » 2 
Ip = SS — (21 — (31 =10) 
Mea 1) | 
d(2) dXI ta sa 
= === (10 — (22 — (32 
d(2) È dX1 d%09 dI3 
— Se (1 (E) =0I 
ea on 
d(3) dI d09 dI3 
9h)= <——— (183) =—— ——-. — (239) —=0 
9) dY/1 de) dY/1 (È) dA (9) dA 
D) dd dI dd 
n= ng e) E ey a 
dY9 dY9 dY2, dY2 
