30 
Nobis quoque soeii, quorum eonsuetudine non leviter deleetabamur, 
relinquendi. Coelum matutinum erat serenum, quum extremo montis jugo 
iransverso, seeundum vallem Arpasch ab oriu proeurrenti, insisteremus 
et magnam Transilvaniz partem pedibus nostris subjeetam prospeetaremus. 
Inde offieinam vitri versus deseendenti objaeet magna abietum silva, 
tam suaves resinae odores spargens, musco tam molliter strata, rore 
tam fulgida, tam referta rubeeulis eanentibus, adlieentibusque spinis, ut 
discedere :egre ferrem. Quibus puer maxime deleetari solebam, eorum 
memoria animum subiit. Stratus ad plaeidum fontem nihil magis exoptan- 
dum duxi, quam nonnullos dies in amenissimo hoe secessu transigere. 
Verum enim vero eunefa ita erant parata, ut necesse esset abire. Post 
aliquot horas offieinam vitri naeti sub vespera ejusdem diei Cibinium, tum 
plantis, quum memoria aueti, attigimus: unde eramus profeeti, eodem 
reversi *). 
*) Prefationem, isagogen et itineris deseriptionem e lingua germanica in latinam convertit 
Dr. Joannes Klufs. 
| 
i 
| 
| 
diii, e EE 
TTA 
v. 
curie eue e p — NUES MENU s UEM, CENE — E t 
