der Natuur. Ed 
te worden, om een nieuw geflagt op te kwee- 
ken, of als zy vreezen, dat ’er geen honing 
genoeg in voorraad voor den winter zal zyn, 
zo begeeren zy die leediggangers en gulfigaards, 
niet langer in de korf te dulden, als ftrekken- 
de nu maar tot laft van het Gemeene-beft, dat 
zy dan maar benadeelen. 
Leer-craac. Dat is ontechtvaardig; want 
die arme Hommels hebben dan hun beroep en 
plicht vervuld: dog zou het gemeen onder 
de dieren rechtvaardiger zyn dan onder de men- 
fchen, dat op niets paft wanneer het aan ’t 
hollen is geraakt. 
NATUUR-ONDERZOEKER. Veele ftaatkundi- 
gen beftaan niet beter, die het geen kwaad 
rekenen , wanneer een onfchuldige-aan ’t be- 
Jang van ’t Gemeene-beft word opgeoffert , 
zeggende, dat het grootfte onrecht als dan het 
hoogfte recht word. Ja, hoe veele zyn ’er 
niet, die hun eigen belang en wraakzucht , on- 
der de namen van ’t Gemeene-beft verbergen. 
WraArMoND. De haat gaat in ’t Ryk der 
Byen ook zomtyds zo verre, dat zy de jonge 
Hommels, die nog niet volwaflen zyn, uit 
de Celletjes halen, dooden, en uit de korf 
werpen, waar na zy op de Vaders aanvallen 5 
die te vergeeffch zig verweeren, zoekende te 
blyven; maar die worden by de vleugels en 
by de fchouwders gegrepen, geftoten, voort- 
gefleept, en de Byen ruften niet voor dat zy 
meeft alle de Hommels uit de korf hebben ver- 
dreven; dog in dit oproerig bedryf, heeft geen 
perfoneele haat, maar een ftaatkundig beleid 
plaats, Want zy. Soden, of verdryven ze e 
3 
