92, Ontdekking van de Staatkunde 
de jonge Byen moeten voortkomen, te ver. 
flinden. Dit was een ontwyffelbaar kwaad, 
dat een fpoedig hulpmiddel vereifchten, en_ 
de vraag was toen, wat te doen. S 
_LerRr-GRAAG, Dat is een niet onaardige vers 
ciering, MyL Heer, en anders ook niet. 
NATUUR-ONDERZOEKER. Vergeef my zulks, 
Mejuffer; de woorden van die raadpleeging 
mogen vercierd zyn, om dat wy de taal der 
Byen niet verftaande, daar na moeten raaden; 
maar het wezen van de zaak is daarom niet 
minder waar; want de verlegenheid der Byen 
bleek zeer groot te wezen, en het wyze be« 
fluit van die raadpleeging leerd ons zo klaar 
als wy den dag zien, dat zy op deze , of dierge- 
Iyke wyze, te zamen geraadpleegd moeten, 
hebben. 
Lrer-GRAAG. Dat is, als of men dit ge- 
ringe diertje, veel verftand en een wys overs 
leg wilde toe eigenen. 
NATUUR-ONDERZOEKER. En wel een vers 
ftand en wysheid, zo groot, dat zulks bet 
menfchelyk vernuft te boven gaat.. Hoe! gy 
lacht ’er om, Mejufter. / 
WAARMOND. Dat komt myn waarde Nicht 
als een loutere boertery voor: en als ontee- 
rend voor het zig zo veel verbeeldend fchepzel 
den menfch; zou dat minder verftand en wys- 
heid bezitten dan een onnozel Byetje ? dat was 
fchande. 
LEER-GRAAG. Dat was het zekerlyk; al ge- 
liefd myn waarde Oom daar mede te fpotten. 
WAARMOND. Dar de fchrandere Leer-graag 
zig ftelle, in de plaats van die in verlegenheid 
Prande 
