der Natuur: os 
dament van het gebouw, gelyk wy zagen „ 
boven in-de korf; aldaar leggende eene bed- 
ding van die-bewufte lymftoffe, of dat voors 
wafch, waar aan zy het eerfte Celletje van 
de Honing-graat vaft plakken; dat zo hard te 
zamen droogt als of het uit een eenig {tuk ge- 
maakt-was, »= 
. Leer-Graao. Nu kan ik begrypefi , waars 
om die befchavers en volmakers van de Cel- 
letjes» „zov vlytig daar mede moeten voort- 
gaan, dat men ze voedzel moet gaan bren= 
gen, omdat. zy geen tyd hebben om het te 
gaan halen; en waarom de ruuwe bewerkers, 
dien zwaren arbeid met de bezorgers der bouw- 
{toffe verwiflelen , nog tyd genoeg vindende, 
om tuflchen beiden een wandeling te gaan doen; 
want die ftoffe, zo zy te veel aanbragten, 
en in ’t ruuwe verwerkten,-zou dan te veel 
droogen, om wel gefchikt, gepolyft en her 
fchaafd te-konnen worden; en die fatfoeneer- 
ders mogen geen oogenblik verlooren laaten 
gaan, of zonden, door die drooging, niet in 
ftaat zyn om-haar werk naar eifch te verrich: 
ten. 
WaAARMOND. Nu moet ik-onze Leer-graag 
_ den lof geven; dat zy zo verftandig word als 
een Honing-Bye. 
LeEER-GRAAG. Een fchoon compliment , 
maar ik bedank ’er voor ; in hoedanigheid 
van Wysgeer; maar de waereld zou dit op- 
vatten als of ik voor gek verfleeten wierd ; dog, 
een_Philofoof moet zig daar aan niet ftooren: 
ATUUR-ONDERZOEKER. Aan die bovenfte 
Celletjes maken zy de overige vaft, gedurig 
