der Natuur. Bf 
‚voelen Mejuffer ; want als het tuffchen beiden 
een fchoonen dag maakt , vliegen Zy wel eens- 
uit; dog dan is ’er geen vreugd meer onder 
dat volk: alles kwynd „en het volk verftrooid, 
zoekt zig voor de koude te hoeden, en gaan 
zig verfchuilen daar zy beft konnen. Die in 
het neft blyven, brengen den winter door » 
zonder voedzel te hebben of het te zoeken. 
LEER-GRAAG. Dan verftaan zy zig ook op 
het vaften ? 
NATUUR-ONDERZOEKER. Neen Mejuffer; 
maar de koude verftyft ze, doet ze in een 
foort van flaapziekte vallen, of dood ze, zo’ 
dat ’er van een neft van agt , tien of twaalf dui- 
zend, en meer Wespen, maar twee of drie 
Moeders zomtyds in ’ leeven blyven, want 
derzelver lighamen zyn veel fterker en bekwa- 
mer om de koude te konnen wederftaan. 
Leer-GRAAG. Ik heb ergens gelezen „dat 
de kwaadfte en verflindende dieren, het eerfte 
komen te vergaan, op dat zy ‚ door eene {ter- 
ke vermeenigvuldiging , de goeden niet geheel 
zouden verdrukken , dat cen bewys van de 
goedheid der Voorzienigheid is; dog het te- 
gendeel vind ik onder de menfchen , daar de 
goede menfchen gemeenlyk het eerfte worden 
weg gerukt, het geen ik met de wysheid en 
goedheid Gods niet kan over een brengen. 
WaarMonp. Het is, om dat gy niet bes 
_Srypt, waarde Nichte, dat alles wat kwaad 
chynd te wezen, geen kwaad is; dat de boo» 
zen de vroomen goed doen, als zy ze mee: 
nen kwaad te doen; dog waar van wy nader 
zullen fpreeken-by een andere gelegenheid. 
Ï 5 LEER- 
