160 _ Ontdekking van de Staarkunde 
WaarmonND. Dan zal ik ’er tot bekrachtí- 
ging nog iets byvoegen. 
NATUUR:ONDERzOEKER. Ik hoope dat de 
woorden van den wyzen Waarmond uw over- 
tuigen zullen Mejuffer. 
… WAARMOND. Het was in ’t begin van dit 
voorjaar, wanneêr het vry koud was en ruuw 
weer maakte, dat ik met een potje honing in 
de hand, myne korven ging bezoeken „om de 
gebrek lydende de nodige byftand te verlee- 
nens en dit gedaan hebbende, was ik achter 
loos genoeg om myn potje, waar in nog wat 
honing was, by de korven op de grond te 
laten ftaan, en my na huis te begeven; maar 
myn vergerelheid bemerkende, keerden ik te 
rug; om het te gaan haalen. In de tuin ko- 
mende, zag ik een Honing-Byetje in een plas 
met modderig water leggen, zekerlyk door 
een fterke plasregen ter neder geflagen zynde, 
Ik meende dat het diertje dood was, en lag 
het uit medelyden in myn hand, gaande myn 
potje met honing zoeken, om te zien of ik 
ket nog eenige verkwikking konde toebren- 
gen. Daar by komende, zag ik een tweede 
vertooning; naamelyk een Honing-Bye, ver- 
moedelyk gekomen om wat honing te fnoe- 
pen, was hals over kop in den honing ge- 
{tort, waar door zyne vleugels en pooten zo 
vaft op malkanderen waren gekleeft, dat het 
diertje zig niet bewegen kon. Ik nam het 
met de vingers daar uit, en lag het mede op 
myn hand by die natte Bye, het geen een 
wonderlyk fchouwfpel voor myne oogen 
opende. 
LEER- 
