der Natuur. 16ï 
Leer-craac. Mag ik myn waarde Oom 
vragen waar in dit beftond ? 
AARMOND. Zo dra die twee ongelukkige 
Byen malkanderen Zagen, fcheenen zy deel 
in elkanders ongeluk te nemen, zig bereiden- 
de om de een den andere byftand te verleenen: 
Die natte Bye begon zig fchielyk te bewegen, 
dog had geen magt om voort te kruipen ; maar 
de in de honing gezulte Bye, kroop lang- 
zaam na de andere toe, dezelve eenige drup- 
pels honing met de tromp aanbiedende, die 
dezelve aannam, en zo verfterkt daar door 
wierd, van in {laat te worden gefteld om de 
pooten en vleugels van de daar aan klevende®s 
honing te ontledigen, het geen zy met veel 
beleid en voorzigtigheid deedt; en in veel 
korter tyd dan men zig zoude konnen verbeel- 
den , was die gehoningde Bye zo fchoon , 
zuiver en droog, als of zy nooit in de honing 
gevallen was geweeft. 
LEER-GRAAG. Dit zal die natte Bye, na al- 
le gedagten uit eigen belang gedaan hebben , 
dewyl de honing, waar van Zy de andere ver= 
jofte, haar zeer wel te pas kwam. 
NATUUR-ONDERZOEKER. Dat is wel een 
liefdeloos oordeel voor eene zo goedaartige 
Juffer, die die Byetje hoont. 
Leer-craac. Dat is de meening niet myn 
Heer. De Wysgeerte leerd ons, dat het eí- 
genbelang , het groote beweegrad der dierly- 
ke daden is; want ik denk niet dat gy de dank- 
baarheid, die eene zedelyke deugd is, aan de 
Byen wilde toefchryven. 
NATUUR-ONDERZOEKER. Waarom niet» 
Mejufter ? 
Ja _ LEER- 
