der Natuurs eN. 219 
Moerbeeziën -bomen ís niet anders, dan de 
greinen, die men in de groote rype Moerbe- 
ziën vind, die van de boomen vallen. Omde- 
zelve te verzamelen , doet men de groote 
witte Moerbeziën, opgeraapt zynde, in een 
tobbetje ‚daar men ze vier-en-twintig uuren 
in. laat leggen ; vervolgens breekt of trapt men 
ze in ftukken, en men giet ’er in evenreden- 
heid water op; dit laat men ruften, en men 
werpt al de vuiligheid, die 'er boven op is, 
weg. Het tobbetje wat fchuins gezet zynde, 
giet men ’er wederom zoetjes water op, tot 
dar het goede zaad , geheel zuiver , op de grond 
blyft leggen: Na dat het gedroogd is, word. 
het gewand om het van het ftof te zuiveren. 
Dic zaad blyft maar een jaar goed; dog het 
kan gezaaid worden aanftonds na de inzame- 
ling; dat is, omtrent de maand July; maar 
ik zou het zaaijen, in Maart en April beter 
agten. 
WAARMOND. Op wat wyze? 
NATUUR-ONDERZOEKER: Men maakt op de 
aarde, die bereid is om het zaad te ontfan. 
gen, groeven, vyf of zes duimen in de breed- 
te, en drie of vier duimen diep, zeer effen, 
leggende twee voeten van elkanderen: In de- 
ze groeven werpt men het zaad als dat van 
de latouw , maar zo dik niet, en men bedekt 
het met aarde een halve duim hoog. Men moet 
het zaaijen op een plaats , die door een haat, 
muur of fchutting voor de nadeelige winden 
bedekt is, 
WAARMOND, Kan men dit op geen korter 
wyze doen? 
£ NA- 
