23 | NaaüwkKEuRicE WAARNEEMINGEN OMTRENT DÈ 
Agt-en-vyfriafte Verandering. 
HET BREINE KME TI. 
q ie onthoudt zig ook op de Olmen; zynde drie der Rupfen, in verfchillende Poftuu= 
D ren, op de bovenfte Bladen van het Takje vertoond. Onder ziet men een Uilt= 
je zittende en een ander vliegende voorgefteld, wier Tekening veel gelyke naar de ge- 
nen, die de Liefhebbers de Wortelhout- Vlinder van de Beffen noemen. Het Popje legt 
daar nevens, 
BORREL 
Negen -en-vyftiefte Verandering. 
HET KLEINE ZAND-OO0OGIE 
Fet is tor nog toe by alle Aurtheuren voor een vasten regel gehouden, dat 
Kapellen, mer vier Pooten loopende, uit gedoornde Rupfen ontftaan. Egter zal 
ik de Liefhebbers door deeze en volgende Exempelen aantoonen, dat’er een Nieuwe Klas- 
fe ontdekt is, welker Kapellen insgelyks op vier Pooten gaan, en uit naakte Rupfen 
haar oorfpronk hebben, Ik ga dan over om onze Kleine Zandoogje te befchry ven, welks 
Rupfen op Gras leeven, gelyk ook alle doen, die van deeze Klasfe zyn. Dir Kapel. 
letje wordt het Kleine Zandoogje genoemd ; ter onderfcheiding van een grootere ; die 
veel overeenkomft met deeze heeft, en waar aan door de Liefhebbers de naam van Zand- 
oog is gegeeven. 
De meefte Kapellen van deeze Gras-Klasfe vertoonen een verfchil van Mannetje en 
Wyfje in haare Vleugelen, het welke in de genen, die uit gedoornde Rupfen oncftaan, 
niet wordt bevonden, Ten tweede zyn ze veel Poeijer-agtiger en fmetten zeer ligt hun- 
ne Kleuren af. Ten derde zyn ze veel dunner van Pootjes en ten vierde zyn hunne 
Vlakken in ronde Oogjes beftaande, die van de onderzyde der Vleugelen tot de bovens 
_zyde doorflaan. | j 
Men vindt genoegzaam nooit Rupfen daar van, om dat ze zig by dag verbergen op den 
grond onder het Gras, en niet dan des nagts by’t Gras opklimmen om te eeten. 
Zy leggen haare Eyeren ook geheel verfpreid, telkens, als zy een Eitje gelegd hebben, 
_ van plaats vervliegende: zoo dar ik, om alledie van deeze Kläsfe zyn te ontdekken , ge. 
noodzaakt ben geweest, een meenigte Kapellen op te vangen en levendig te houden in een 
beflooten Vlugtje met Floers; in * welke Gras en andere Kruiden groeiden ; welk Kasje op 
de volle Zon ftaande, zo gaan de Kapelletjes aan het leggen, Daarom heb ik ook alle 
deeze Soorten van het Ey af moeten opvoeden. Dus is het my, gelyk mer het kleine Ka- 
pelletje op de XXV, Plaat dat wy het Hooybeesje noemen, ‘ook federt met alle de an- 
deren gelukt. In het Jaar 1752, van 13 tot 17 Augustus, bekwam ik een menigte Eije- 
ren, in myn Kweekkasje gelegd; hier kwamen Rupsjes uier, van den 28 Áugustus tor r 
September: zy groeiden langzaam en aten het ftyve Hey- Gras nog wel zo gaarn als het 
ordinaire Veld-Gras: egter, als het niet te nat is, voed men zeer ingelyks mee op : doch 
omtrent deeze Stad vind men ze weinig en die van het Koevinkje, op Plaat XXX, hier 
aan volgende, geheel niet, om dat ze van de Wormen of Pieren, daar de vogtige Velden 
vol van zyn, uitgezoogen en verflonden werden: gelyk op de gezegde Plaat te zien is. 
Maar, te rug keerende tot onze jong uitgekomen Rupsjes, dezelve groeiden nog voor den 
Winter tot haare tweede Verhuiding ; zy waren groen en hadden de Kopjes geelagtig 
en doorzigtig. Tegen de Maand November aten zy niet meer en bleeven’ om laag aan 
een Grasje zittende den Winter over. Zy eha met half Maart weer te eeren; 
Vixhaidden den 27 Aprilen de laatftemaal den 27 May. Eenige van dezelven krees 
gen 
