{2 PIETER HARTMAN 
_wânt terwyl zy- gedurig groeijen in het hout, en - 
de kop met de fchulp groter is dan de dikte van 
het lyf, en de kop ook aangroeijende meer ruim- 
te vereischt, zo word de holligheyt allengskens 
door het inboren van den worm wyder, tot dat 
de kop niet meer groeijende in den omtrek, en 
egter voort etende, de groef pypswyze voort- 
gaat; tis egter aanmerkelyk dat men dezen worm 
altoos in de planken of palen vind, met den Staart 
even buiten of gelyk met het hout, zoo dat zyne 
groeijing gefchied in overeenkomst met zyne 
werkzaamheit, want al is het dat het hout byna 
door en door gegetenis, en zich als een honigvaat 
van binnen vertoont, kan men van buiten niets 
ontdekken , dan een gaatje als een fpeldskopje 
groot, zy werken altoos nederwaarts, en door- 
__booren nooit elkanders kokers, maar wanneer zy 
eenen anderen koker ontmoeten, wenden zy zich en 
maaken kromme kokers, om dus het nodige. voed, 
zel van het hout te vinden. 
Ook hebben wy aangemerkt, dat de fchulpag- 
tige korst die rondsom het afgegeven hout groeit, 
by den kop het minfte „en by den ftaart het meeste 
en dikfte is, welke fchulpachtigheit niet anders 
| is, dan de flym van deze Slak door het Zeewater 
fehulpachtig geworden zynde. 
Zy ontzien niet één eenig zoort van hout, wel 
te verflaan ’t geen tot timmering van Schepen of 
tof 
Nma 
