68 PIETER HARTMAN 
lioenen van deze wormen bezet was, en heeft zien 
Zwemmen, het welk zo het waar is, in die hee- 
te lugtflreken moet toegefchreven worden, aan 
de menigte van uitgekomen eitjes, die voor hun- 
ne hegting in het hout door de Zee zyn afge- 
fpoelt en weinig of geene vyanden daar ontmoe- 
ten „ maar het is geheel onwaar , dat zy uit flym 
zouden voortkomen, of door de verrotting van, 
of eene zekere eigenfchap in het hout, ’t welk 
door zout water geweekt , zulk een byzonder 
zoort van Zee-wormen zoude voortbrengen. Of 
dat zy hunnen oorfprong aan de Snayl, Springer. 
tjes of iets anders zouden verfchuldigt wezen , dit 
zyn fabulen die wyl ze by kundige geen geloof ver- 
dienen, ook geene wederlegging waardig zyn. 
Wanneer nu deze eijertjes door den Zee-worm 
zyn uitgeworpen, blyven ’er verfcheidene hangen 
aan dat zelve hout , waar in de moeder woont „de- 
zelve worden dus na verloop van eenige dagen werk- 
zaam tot hun eigen onderhout „en beginnen tevens 
eene bekwame woonplaats voor zich te maken. 
Dog de andere eijertjes die aanftonts of kort 
na de uitwerping in Zee geraken, worden wel 
haast, wyl hun gewoon verblyf in de Havens en 
Baaijen is, aan het een of ander hout of fteen 
aangefpoelt, en hegten zig vast „ tot dat zy of 
Een werkzaam leven verkrygen, of tot fpyze van 
de En en Zee- Infeêten verltrekken, die ’s 
Jaar 
