OVER DE PAALWORMEN. 43 
nog op eene andere wyze willen onderzoeken , 
gien omkleedde de paalen met eenen zeer dannen 
houten rok, na alvoorens dent paal en het binnenst 
van het bekleedzel met eenige bovengemelde vers 
we of vernis te hebben beftreeken , en vulde de 
tusfchenruimte met korte wolle, kochair en dier- 
gelyke ftoffen , welke niet ligt der verrotting on- 
derhevig zyn ; doch ook dit was van korten duur, 
want de buitenrok, die niet, gelyk aan de fche- 
pen , vernieuwd konde worden , doorgevreeten 
zynde, wierd het hair met het vernis van de paa- 
len afgefpoelt. 
Na dat dan dit alles vruchteloos bevonden was, 
heeft men, het voorbeelt der Franfchen volgen- 
de, voorgeftelt, en ook in Zeeland en elders ter 
uitvoer gebracht, de paalen, zo verre hen het 
water konde befpoelen, met breede en platgekop- 
te fpykers dicht te beflaan, ja zelfs geheel met 
dun yzer te bekleeden; maar zo dra waren deze 
fpykerkoppen door het zeewater, in het welk het 
yZer, izonderheir wanneer het water warm is, 
zeer flerk roest, niet verteert, of zy vielen by 
korsten af, en lieten het hout ter doorknaaging 
aan de wormen over. Het beflaan met fpykers 
was echter, naar myn oordeel, boven het beklee- 
den met yzer te keuren, want dewyl het zelve 
met nagels om den paal wierdt vastgehecht , kon: 
de dit zo dicht niet gemaakt worden, dat ‘er het 
wâ= 
nn 
en 
