58 BESCHRYVING 
feld nog zeer veel zal geweeft zyn. Hunne 
huid is met kort haair van eene heldere kleur 
bedekt; maar hunne ftaerten en vinnen, die 
bun aan land voor pooten dienen, zyn meeft 
zwart. Hunne pooten of vinnen zyn aan de 
einden gelyk vingers verdeeld, waarvan het 
faamenvoegfel niet tot aan derzelver uiteinde — 
Joopt, waar ieder vinger met een nagel voor- 
zien is. Zy verfchillen niet veel in gedaante 
met de groote Zeekalveren; maar in fommi- 
gen opzigte is ’er een groot onderfcheid tuf- 
fchen beiden , voornaamelyk in de Mannetjes, 
die een grooten {nuit hebben, welke vyf of 
zes duimen nederwaards hangt aan ’t bovenfte 
kaakbeen. Dit hebben de Wyfjes niet, en 
hier uit zynze duidelyk te onderkennen; ook 
zyn de Mannetjes veel grooter.  (Anfon heeft 
de Mannetjes en Wyfjes beiden, in de Be- 
fchryvinge van zynen Reistocht rondom den 
Aardkloot , in eene plaat laaten afbeelden ;) 
maár hunne grootte verfchilt doorgaans, in 
evenredigheid, zo veel niet, als daar vertoond 
wordt; want het Mannetje was naar een van 
de grootften deezer Dieren op ’t Eyland afge- 
teekend. Hy was het Hoofdt van de bende, 
en het volk des Admiraals noemde hem, boer- 
tende, den Baft, om dat hy: de andere Man- 
netjes verdreef , en veele Wyfjes tot Zyn ge. 
bruik nam. Deeze Dieren leven de helft van 
den tyd aan Land en de helft in Zee. Zy bly- 
Dd ven 
