per DIEREN. 1d 
wreed en verflindend Dier, alhier laaten vol- 
en. en 5 
8 Wat zyn Naam betreft, dien wordt hy ge= 
oórdeeld van de Perfen, om zyne fnelheid 
verkregen te hebben; want die hoemen ee- 
nen pyl, die zeer fhel uit den Booge vliegt, 
Tigtis. Varro heeft hem in ’t mannelyk ge- 
{lacht genoemd; Plinius in °t vrouwelyke: 
‘ook vindt men in ’t meervouwd Tigrides. Ee- 
nigen meenen dat hy zoo groot is, als een 
Haazewind-hond ; Noarchus, als een Paerd. 
’Er is een huid gezien van meer dan vyf voe, 
ten lang. Hy heeft glinfterende oogen, als 
vuur, en eenen korten hals» gelyk die beeften 
doorgaans hebben, die hunnen hals niet naâ 
de aarde buigen om te weiden; alzoo zy niet 
van gras en kruiden, maar van vleefch leven. 
Hy heeft kromme nagels, fcherpe tanden, en 
veelklovige voeten. Zy zyn in groote mee- 
nigte in ’t Ooften en naar ’t Zuideti toe, te 
weeten; in Indien, tuffchen de Rivieren den 
Ganges en Hipafus, op den berg Caticafus, 
by de Befingers, nabuuren van de Peninulers; 
zoo dat ’er ten onrechte van de Dichters ge= 
zegd wordt, datze alleen by de Hyrkaniers 
zyn. Zy Worden ook in Java gevonden; al- 
waar, uit vreeze voor de Tygers, te minder 
Gom Bepjuin vergaaderd wordt: zy zyn ook 
in Bengalen en in Peru: datze in Taprobane 
het langer licht genieten, wordt ook van fom, 
migen verhaald, Zy verflinden allerlye Die 
AS tens 
