| 
| 
Í 
LPER DIEREN s 13 
den reuk toedryft, hebben wy uit Philoftra, 
tus. De ftem van den Panther is brullen; ’t 
welk de Latynen rugire, de Grieken bruche- 
‚_fBai en Spartianus, rittare genoemd hebben. Hy 
gaat met de nagels als in eene fchede opgefloo. 
ten en achterwaards gekromd, en fteekt die 
niet uit, dan in ’t aanvatten, In reuk gaat 
hy alle andere Dieren te boven, uitgenomen 
de Civetkat, en de Muskusgeit: daar door 
lokt hy alle andere Dieren tot zich; ’t zy al. 
tyd, ofte alleen door ouderdom verzwakt zyn= 
de; en aangelokt zynde wordenze hem tot 
eenen roof. En wy behoeven met Albertus 
niet te twyfelen, datze door den reuk aange 
lokt worden; want de katten hebben ook ver-, 
maak in haar kattenkruid, en wy zien, dat 
de Honden dikwils „door den reuk, van ’t ver- 
volgen der wilde Dieren afgewendt wor; 
den. 
ze met eenige ziekten bevangen wordende „ 
(want zy worden fomtyds dol) ofte van ’t 
kruid. Pardaliancbes gegeeten hebbende, tot 
het bloed van wilde Geiten, ofte men{chen- 
drek hunne toevlugt neemen ; datze hunne 
Jongen altyd voorgaan, en tot den dood toe 
befchermen; dat de Wyfjes na heur werpen. 
voor ’t hol zitten; dat de Mannetjes haar voed- 
fel verzorgen, en datze getemd zynde, byna 
nimmer hunne wreedheid afleggen. Droevig 
is ’t geen Gefnerus verhaalt, dat na den dood 
van 
hd 
Tot hunnen aart en verftand behoort, dat. 
