ol 
Der Gekorvene DIERTJES. zo7 
hangfels, in plaatfe van den mond en tanden ; 
zyn Angel is hem voor een ftaert. Hy heeft 
zes beenen, de achterfte langer en naa vooren 
toegebogen, om te beter te kunnen {pringen5 
eenen darm vol met etter en vuiligheid, ’t 
welk fap van planten is. Claudianus zeidt , 
dat hunne oögen, (gelyk die van alle gekor- 
vene Diertjes, die gefcheedde vleugels heb. 
ben) beweeglyk zyn, gelyk de ooren der vier- 
woetige Dieren; van de anderen zyn ze niet 
altyd zodanig. 
Sommigen vliegen met enkele, anderen met 
meer vleugels; eenigen huppelen flegts. De 
kleur is niet eenerly: daar zyn groenen, zwar= _ 
ten, blaauwen, en gefprenkelden. Ariftoteles 
getuigt» dat ze, gelyk de Slangen, hunne huid 
afleggen , wanneer hunne fchede barft. 
Zy leven by kruiden en koorngewas, daar- 
om noemt Nikander hem Zitophagon, dat is 
Koorneeter. Zy worden vet door de bloe- 
men van Amandelboomen; zoo wy den Schry- 
ver van de Natuur der dingen geloven. Zy 
eeten de bladeren van Laurieren en Wyngaards. 
De merkwaardige redeneering van Plinius over 
deeze Diertjes kan ik niet wel voorbygaan; 
daar hy zegt: Zy weeten hun voedfel te zoe- 
_ ken, en worden voor teekenen van Godts 
gramfchap gehouden; want zy worden fom- 
tyds veel grooter gezien, en vliegen met zulk 
een geruifch, datze andere Vogels fchynen te 
wezen, 
