690 Morphologie, Biologie und Systematik der Phanerogamen. & 
Corollae tubus eylindricus, calyce subtriplo longior, apice subgeniculato-cernuus, villosius- 
culus; labia subaequalia, subra tota papilloso-velutina, subtus glandulis luteis obsita, margine 
undulata, posticum aestivatione exterius, erectum, late rotundatum, anticum aestivatione (a 
lateribus) involutum, declinato-patens, angustius, obovatum, basi palato gibbo corollae faucem 
obeludente instructum. Stamina ad partem tubi geniculatam intus laxe pilosam inserta, 
inclusa, 2 posteriora sterilia, breviora, apice deflexa, antheris rudimentariis, 2 anteriora 
perfecta, plus duplo longiora: filamenta filiformia, basi callo (dente obtuso) notata, curvata, 
arcubus extrorsum convexis), basi apiceque approximata, apicibus hamato-deflexis; antherae 
dimidiatae, loculorum interiorum cassorum lamellam membranaceam undulatam exhibentium 
ope cohaerentes, a filamentorum apicibus pendulae; loculi exteriores fertiles, curvati (arcu 
deorsum convexo), apice angustati, infra medium dorsum concavum connectivi subtrans- 
versalis brachio perbrevi affıxi, substipitati, rima longitudinali dechiscentes; pollinis granula 
parva, ellipsoideo-oblonga, (3—4)-suleata. Germen pilosum, ovoideum, basi disco obsoleto 
cinctum, biloculare, loculo, posteriore paullulo ampliore; placentae in loculis binae, dis- 
junctae, vix contiguae, peltatim sitatae, juxta septi axin utringue emergentes, in lamellam 
convexam vel sulco levi longitudinaliter exaratam gemmulis numerosis obtectam undique 
expansae; gemmulae anatropae, obovoideae, pressione mutua angulosae; stylus staminibus 
brevior, filiformis, apice transversim dilatatus; stigma sub antheris inclinaium, latum, bila- 
mellatum, infundibulum compressum dorso concavum exhibens, concavitate pollen floris 
colligens, inter lamellas vero, ut videtur, granula, ab insectis allata foecundantia excipiens. 
Capsula puberula, ovata, septifrage bivalvis, valvulis margine vix inflexis integris (an denique 
bifidis?), endocarpio tenuiter cartilagineo pilis laxe adsperso. Semina obovata, angulosa, 
parva, numerosa. — Herba perennis suffruticosa, basi plerumque in ramos divisa, glandu- 
losa, villosa, habitu Acanthaceas nonnullas (quoad florem praesertim Peristrophen speciosam 
Nees-Justiciam specios. Roxb. — in Bot. Magaz. tab. 2722 depictam) aemulans. Rami 
obtuse 4-angulares, basi subteretes. Folia opposita, sublanceolata, petiolata, basi subauri- 
culata, auricularum substantia foliosa (fere ut in Buddleiae speeibus quibusdam) conjuncta 
vel (Leucocarpi et Herpestidum more) contigua certe, margine subrevoluta, crenata vel sub- 
serrata, utrinque glandulis sessilibus subtus in foveolis nidulantibus nee non minoribus stipi- 
tatis adspersa, pilis articulatis plus minus induta, fuscescentia. Flores speciosi, 4-centi- 
metrales, in spicas terminales.dispositi, singuli in axillis bactearum foliacearum oppositarum 
subsessiles, bracteolis nullis. Corollae, ut videtur, violaceae. 
Observ.: Maxime affinis Beyrichiae generi, a quo differt habitu, bracteolarum 
defectu, polline et praesertim placentis loculorum geminis disjunctis stipitatis, qua re Hyo- 
bancheis quibusdam (praesertim Harveyae) accedit. | 
T. platychilus m.: Flores 3,5 - 4cm longi, corallae tubus 2,6--3 cm longus, labium 
superius 1- 1,5 cm longum, 1,2-1,6cm latum, inferius paullo angustius, vix brevius; cap- 
sula 6 mm longa, 2,5 mm lata. 
Forma 1. longrfolius: Rami, ut videtur, stricti, robustiores, subglabrati, internodiis 
quam folia sesquilongioribus; folia lanceolata, in petiolum attenuata, auriculis angustis 
sursum arcuatis cauli adnatis, 5-6cm longa, 1—1,4cm lata, margine subserrata; calyx 
parum villosus. 
In Brasilia; cum Herb. Bersolinensi communicavit Martius ao. 1828, sub n. 302. 
Forma 2. brachyphyllus: Rami basi decumbentes, villosi, internodiis inferioribus 
vix folia dimidia longitudine aequantibus, immo perbreyibus, superioribus longioribus; folia 
obovato-lanceolata, in petiolum attenuata, subauriculata, 3—3,5 cm longa, circ. 9mm lata, 
margine crenata; calyx villosus. T 
In Brasiliae ora austro-orientali inter Campos provinciae Rio de Janeiro et Victoria 
provinciae Espirito-Santo legit Sello ao. 1815; coll. n. 279 et n. 439; Herb. Berolin. 
Verf. bespricht im Anschlusse an die Gattungsdiagnose die Gattung Beyrichia. 
Die zweite Section derselben, Dizygostemon, mit der einzigen Art B. floribunda Benth. sei 
vielleicht besser als selbstständige Gattung zu betrachten. In Bezug auf die erste Section, 
Achetaria, berichtet Verf. zunächst einen wesentlichen Fehler, „welchen die Gen. Plant. 
von Benth. et Hook. in der Angabe „„Bracteolae nullae““ enthalten, während in DC. 
