DE RUPSEN 125 
den eerften opflag des oogs gefchieden kan, 
in het vel, * welk zy verlaaren , de -{cheede 
of kooker ontdekke van alle de leden hun- 
ner nieuwe lighaamen. Ìk zag alle de leeden3 
ééne uitzondering , miflchien meer van dezen 
aart, zyn hier egrer op te maaken, De Heer 
de Reaumur heeft onderzogts of de hairtjes , wel- 
ke op het vel zitten, dat op het punt is van af 
te vallen, ook nier de kookertjes wezen mogten 
van die. welke zig, na de verandering op het 
tweede vel vertoonen, op het zelfde oogenblik, 
als de Rups het ee:fte verlaat, Hy heeft die proef 
op de volgende wyze genoomen; hy heeft de 
hairtjes van het oude vel op zommige plaatfen 
afgefneeden, en wel zeer kort op het vel; Die 
van het nieuwe vel > zouden op die plaatzen 
merkelyk korter hebben moeten zyn, byaldien 
zyne gisfing of vermoeden hadt doorgegaan, 
maar de ondervinding heeft dit niet beveltigd, 
Men kan zig de vertoning van %t geen ik levert een 
gaarne het tooneel der Ruijing noemen zoudes zigt uit, 
ligrelyk bezorgen op de Planten, waarop de Rupe 
fen van zekere foorten in Maatfchappy leeven* 
“tIs daar, dat zy, in eene tent van zyde, wel- 
ke zy zig gefponnen hebben, zig om ftryd beija 
veren ; om haar oud kleed te verlaten, en met een 
nieuw en pragtiger gewaad te verfchynen, ’ 
welk zy tot dus verre, onder dien ouden overrok 
verborgen hadden, TR 
Vere 
