m8 DE RUPSEN. 
genblik wordt eindelyk geboren: hy breekt door 
de nevels, die zyne verdienften verborgens hy 
koomt in een onverwagten luifter voor den dags 
hy doet zyne waarde kennen Zie daar de Rups» 
die zyne huid aflegt, en eene nieuwe, die veel 
fchooner is, aanncemt. Zie daar een Diertje, 
uit wiens eerften duifteren leelyken (taat men niets 
befluiten kan, ten opzigt: van de nieuwe luiftere 
ryke gedaante, waar in de Vlinder zal verfchyuen. 
Wy vinden nog meer Overeenkomften ruffcheneen 
groot Man, en een Infe&t} maar wy zullen ons aan de 
byg gebragte houden. Eene aanmerking 2 moeten. wy ’er 
egter byvoeger, over het verfchil tuflchen dezen 
Manen dien,waar van wy vroeger gefprooken hebe 
ben; De een, als hy zo ver gekooomien is, dat 
hy vleugelen krygt, vliegt verwaandelyk voort, 
veragt alles dat beneden hem is, en be'chouwt 
zelfs nu als Rupfen dezulke, voor wier voeren 
hy kort te vooren laag genoeg was, te kruipen; 
De ander is zedig in zyne verheffing; hy voelt, 
dat hy, hoe hoog hy zyne vlugt mogt inftellen, 
altoos verpligt is,zig weder naar de aarde, zyn€ 
Voedfter, te b:geeven; hy ziet, dat hy die met 
alle andere Schepzelen gemeen heeft, hy erkent 
derhalven zvne en hunne volftrekre af hankelvkheid 
van dezelfde gunftryke Voorzienigheid; hy ber 
fchouwt zie zelven en hen allen als gewrogten 
van denzelfden maaker, die het hem betaamt 
piet troufelyk te veragten, maar vriendelyk op te 
beue 
