‘ 
136 VAN DE VrINDERS; 
Vlinders ;daar zyn zwarte, roffe ,kaftanjebruine; 
donker geele, helder geele enz‚; het maakzel der 
vezels en der ringen ; waar uit de fnuiten beftaan, 
maakt van dit gedeelte der Kapellen een verwone 
derlyk werktuig, 
ae Als men „een Kapeleenige dagen bewaard heb 
hun voed- bende, zonder hem eenig voedzel te laaten toekoo- 
sd een men, hem eindelyk een ftukje Suiker geeft, zo zee 
gen. hy zig daar aan, zuigt het af, en als gy de Suis 
ker wegneemt, volgt hy die nas hy is niet bang 
voor uwe tegenwoordigheid, de honger en uw 
onthaal hebben hem tam gemaakt; die handel- 
baare geäardheids”t is waar, zal niet langer duue 
ren dan zyne behoefte, en trek tot voedzel » waar 
men kan die twee uuren rekken ; en geduurende 
dien tyd heeft men gelegenheid t° over, om hem 
waar te neemen, en met een vergrootglas de 
beweeging van zyn fnuit op te merkens Eerft 
dient hem dezelve voor een goot of buis, waars 
door hy een drupje ontbindend vogt op de Suiker 
vallen laats vervolgens haalt hy de Suiker , wel 
ke daar door ge{molten is, by wyze van zuiging 
of inademing, door die zelfde Snuit om hoog, en 
houdt met dit fpel aan, tot dat zyn honger ges 
fjld ís, De Heer DE Mauperruis heeft deze 
aardige proefneeming, na den Heer de Reaumur, 
werfcheide maalen herhaald, 
AN. 
