pe Kapel 
46 VAN DE Popjes. 
Vernis beftreeken is, het welk aan die Vaten vol- 
koomen de kleuren glans van goud geeft, 
Men wordt , met den eerften op{lag desoogs, een 
is wezenveven groot verfchil gewaar tuflchen. een Rups, 
Iyk reeds 
in het 
haar Popje, en de Kapel, die ‘er uit te voorfchyn 
Tonnetje koomt, als tuffchen cen Miers een. Tor, eneen 
en inde 
Rups. 
Dit 
wierdt 
eertyds 
entkend. 
Vlieg, De regte Philofophen , in dien tyd zelfs , 
toen men nog die ontdekkingen niet hadt, die ons 
thans verligten, waren ongetwyffeld niet minder 
overtuigd, dat de Kapel daarom uit de Rups te 
voorfchya kwam , om dat hy 'er in het klein in 
beflooten was geweeft, dat» ten opzigt der Tone 
netjes ; dezelve wezenlyk cen wieg en luieren was 
ren, waar in het diertje bewonden lag, gelyk 
men dit: met het bloote oog kan zien „en dat alle 
de deelen dus der Vlinder, te zwak, om haar bee 
kleedzel van Rups voor als. nog te verlaaten» in 
deze Tonnetjes erft de noodige ftevigte kree- 
gen,gelykeen Kind in de Wieg, in kragten toe” 
nee Le \ 
Dit „zeg ik ‚moeft het natuurlyk befluit vân al» 
le regte Wysgeerens zelfs in min verligte tyden 
zyn, en herhaalde ontleedingen hebben deze 
gedagte ten vollen beveftigd ; maar onkundige « 
liefhebbers van wonderen, Lieden, die, met al 
hunne verwaandheid , fleges ten halven redeneerens 
hebben het veel wonderlyker gedagt, te ftellen» 
dat de Kapel niet in de Rups konde wezen ‚dar 
de moeite te neemen, vante onderzoeken, of ZY. 
< er 
